Middels deze blog hoop ik bewustzijn te kunnen creëren op het gebied van het doneren van een nier bij leven, ook als een niet-familielid, en ook als vader van 3 jonge kinderen. Om mensen bewust te maken van de opties die er zijn, en hopelijk de angst te verminderen bij mogelijke nieuwe donoren.
Het is gebeurd, en goed ook. Mijn linkernier is zelfstandig op avontuur gegaan en heeft het prima naar zijn zin bij Henk. En dat maakt mij intens gelukkig, ondanks alle nu nog flinke fysieke ongemakken.
Daar zit ik dan, zondagavond 19.30, tas net uitgepakt, spullen netjes in de kast opgeborgen, op dezelfde afdeling waar ik 15 jaar geleden een hele nare herinnering achterliet. Nu met frisse moed en een dosis positiviteit terug, voor een van de grootste be
Vanmorgen kwam het verlossende telefoontje, en met het telefoontje ook de tranen van ontlading en geluk na een lange tijd van spanning. Op 4 februari mag ik mijn nier aan Henk gaan doneren, en kan hij eindelijk aan herstel gaan werken!
