(11) Vrolijke zomer 🔆

Afgelopen week had ik een controle die voelde als een belangrijke laatste controle voor de zomervakantie. We hebben net een vakantie naar Noorwegen geboekt, en of je nou wilt of niet, je denkt toch terug aan de vakantie van vorig jaar. Die begon op z’n zachtst gezegd niet zo heel lekker.

Intussen heb ik corona gehad – goed doorstaan – en had ik begin juni te kampen met een milde virusinfectie, wat mijn vermoeidheid geen goeds deed. Dus hoewel ik me verder goed voelde, begon ik toch wat te twijfelen hoe het ervoor zou staan.

Gelukkig waren die twijfels nergens voor nodig. M’n nierfunctie is mooi stabiel gebleven en ook alle andere waardes zijn goed. Ik had eigenlijk geen betere uitslag kunnen wensen. Heerlijk idee dat we nu met een gerust hart op vakantie kunnen.

Blaasontstekingen

We kwamen ook nog even terug op de blaasontstekingen. Die bleven maar terugkomen, nog steeds zonder klachten. Inmiddels heb ik daarvoor een aantal onderzoeken gehad bij de uroloog. Interessant om via een echo weer eens de transplantaatnier en m’n eigen nieren te zien, maar er werd geen oorzaak voor de blaasontstekingen gevonden. De boosdoener is waarschijnlijk toch de afweeronderdrukkende medicatie. Alleen kunnen we die niet verminderen. Dat probeerden we immers vorige zomer al en ik heb aan den lijve ondervonden dat dat geen goed idee was.

Voor nu laten we het dus zo. Mocht ik er toch last van krijgen, dan heb ik een antibioticakuur thuisliggen. Ook handig voor de aanstaande vakantie. Het bleek wel een verbazingwekkende zoektocht welke kuur dat dan moest zijn. Had ik eenmaal een kuur thuis, was de bacterie daartegen resistent. Kreeg ik een andere kuur voorgeschreven, verhoogt die je kalium (geen goed idee voor nierpatiënten). Dus heb ik nu kuur nummer 3 thuisliggen en zou ik bijna een eigen apotheek kunnen beginnen.

(Geen) bloedarmoede

Verder schreef ik de vorige keer dat ik plotseling bloedarmoede had en dat ik na een maand nog eens op controle moest (eind april), om te zien of de bloedarmoede aanhield. Dat bleek inderdaad het geval. Niet helemaal onverwachts, want dat verklaarde wel mijn aanhoudende vermoeidheidsklachten. Dus ben ik inmiddels begonnen met EPO-injecties 1x per 2 weken. Vervelender dan ik had verwacht, maar ze werken wel écht goed. Ik voel me een stuk minder moe en na een dag werken val ik niet meteen in slaap. Dat is geen placebo-effect, want uit de controle van afgelopen week blijkt inderdaad dat ik geen bloedarmoede meer heb. Ook dat geeft een heerlijk vooruitzicht voor de vakantie.