Maar ja, die bloeddruk.....

Op 5 december volgde een hele reeks onderzoeken en gesprekken. Voor één test was ik vooraf al een beetje huiverig: de bloeddrukmeting.

Van nature heb ik eerder een lage dan een hoge bloeddruk, maar ik weet ook dat ik last heb van het zogenaamde wittejasseneffect. Thuis is er niets aan de hand, maar zodra er in een ziekenhuis een bloeddrukmeter om mijn arm gaat, schiet mijn bloeddruk omhoog. En jawel hoor, ook nu.

Tijdens de meting bleef mijn bloeddruk verhoogd. Daarna naar de medisch behandelaar. Eigenlijk was alles prima. Maar ja… die bloeddruk.

Op 19 december werd ik gebeld. Er was ook iets vreemds gezien op mijn hartfilmpje. Het leek erop dat er twee draadjes waren verwisseld. Of ik op 2 januari terug kon komen om het onderzoek opnieuw te doen. En toch voor de zekerheid bloeddrukverlagers slikken om te kijken wat die deden. Dat heb ik gedaan tegen beter weten in.

Ondertussen hield ik thuis mijn bloeddruk bij. Daar was die gewoon goed met of zonder pillen. Op 2 januari 2026 volgden een nieuw hartfilmpje en opnieuw een bloeddrukmeting. Ook deze keer was mijn bloeddruk in het ziekenhuis verhoogd, maar gelukkig minder dan de eerste keer. Toen kwam op 9 januari eindelijk het verlossende telefoontje.

Ik was goedgekeurd als donor.

Mijn thuismetingen van de bloeddruk waren goed en bij het eerste hartfilmpje bleken inderdaad twee draadjes te zijn verwisseld. Ik was ontzettend blij en mijn vriend misschien nog wel meer.