Print blogartikel
Blog
Onderzoeken
Tijdens onze vakantie eind oktober 2024, krijg ik een appje. Ik kan de onderzoeksfase in, want de andere twee potentiële doneren die op de LinkedIn oproep hadden gereageerd, blijken helaas ongeschikt.
15 mei 2025 | 2 minuten lezen
Eén van hen staat er nog wel op de lijst voor een crossover donatie, dus heb ik alsnog het gevoel dat ik één van de mogelijke opties ben. In de loop van het appcontact met de ontvangster ben ik steeds meer gaan hopen op een snelle oplossing voor haar! Wanneer de eerste (bloed en urine) onderzoeken positief terugkomen, ben ik dan ook blij. Mijn afwachtendheid maakt gedurende de onderzoeken steeds meer plaats voor hoop dat we een match zullen zijn, met als einddoel een transplantatie die voor de ontvangster hopelijk het verschil zal mogen maken!
Ik meld me drie keer voor onderzoek in Nijmegen. Bij ieder onderzoek wordt door de medici onderstreept dat je als potentiële donor de volledige vrijheid hebt om je op ieder moment terug te trekken, als je het toch niet ziet zitten. Bij twijfel niet inhalen. Ik beschouwde mezelf echter al van tevoren als hopelijk best geschikt. En de uitgebreide onderzoeken en het feit dat er best veel mensen niet geschikt worden bevonden geeft me veel vertrouwen: alleen mensen die het écht kunnen hebben, worden geaccepteerd als donor – mits het matcht met de ontvanger natuurlijk. Een hele geruststelling.
In februari 2025 tijdens de derde ronde onderzoeken, is de chirurg de eerste die zegt ‘ik neem aan dat je dit gewoon gaat doen, want anders zat je hier niet’. Het markeert de overgang van ‘potentiële donor’ naar ‘toekomstige donor’. Want dan komen ook de laatste uitslagen terug: we zijn een match en ik ben gecleared voor de operatie! Ik besluit toch even ouderwets te bellen naar de ontvangster. Ze schiet vol als ik haar het goede nieuws vertel en ik ben ook ontroerd. Wat ongelooflijk dat de medische wetenschap dit mogelijk maakt, en wat bijzonder om hier een onderdeel van te mogen zijn. We spreken af elkaar snel in levenden lijve te ontmoeten, want pas even een handje schudden met het operatiehemd al aan zou ook gek zijn 😊. Samen met haar vriend komt ze langs bij ons thuis, en we nemen de tijd voor koffie en een lekkere lunch. Hoewel de aanleiding best gek is, is het vooral gezellig en leuk om kennis te maken. Wat een positieve, warme mensen. En wat fijn om als het goed is een schakeltje te kunnen zijn in een meer zorgeloze toekomst voor hen! Mijn zoontje kletst vrolijk mee, en nadat ze weg zijn vindt hij de ontvangster geen 'rare vrouw' meer :D, ook al gaat hij een heel klein stukje van zijn mama met haar delen😊.
Qua operatiedatum spreken we af te mikken op de meivakantie, want de voorjaarsvakantie is te kort dag. En ik vind het te onrustig voor mijn zoon als ik onder schooltijd door de operatie en eerste herstel heen moet. Door Pasen en Koningsdag in die periode vallen er wat operatiedagen uit en is het even een gedoe met de planning, maar het ziekenhuis denkt heel fijn mee. En dan staat er een definitieve datum, op de donderdag voor Pasen. Het grote plannen kan beginnen!



