Soms heb je van die momenten...

Hoi!

Als ik er morgen niet meer ben, ligt mijn setje kleding al klaar. Mijn tas is ingepakt en mijn wekker staat aan. Ik ben nog vijf keer snoezen daarna. Velen zullen niet meteen doorhebben dat ik niet meer besta.

Maar de belangrijkste wel. En die zullen mijn kamer doorspitten zodra ze daar klaar voor zijn. Ze vinden notities van jaren geleden en van het heden. Ze vinden oude tekeningen, schilderijen, onafgemaakte werken.

Ze zullen de spullen die ik van ze heb gekregen herkennen. Op het plankje naast mijn bed. Dat is het eerste wat ik elke dag zag als ik wakker werd. Er hangen magneten van reizen die ik heb gespaard. En foto's die daarmee gepaard gaan. Mijn kastjes en laatjes zijn rommelig en mijn bed is half opgemaakt. Mijn stoel ligt vol kleding. En mijn spullen vind je in elke tas, samen met wat insuline en los geld.

Mijn notities van onbesproken woorden geven je inzicht in wie ik was of wie ik had willen zijn. Mijn gedachten waren groot, maar ik hield me klein. Ik was bang voor meningen.

Maar ik had graag ver weg willen zijn. Ver weg van verantwoordelijkheden waar ik nog niet klaar voor was. En volwassen zijn stond onderaan mijn lijst.

Je zult zien dat ik niet vaak met de vinger wijs. Veel rekende ik mezelf aan. Als ik er morgen niet meer ben, is dat niet omdat ik hier niet wil zijn. De reden is voor mij dan onbekend.

Er was geen voorbedachte rade, maar weet dat ik hield van de mensen om me heen. Ze gaven me een warme knuffel. En accepteerden mijn aanwezigheid in hun bijzijn.

Ik ben mijn leven dankbaar. Er was zoveel moois en nog zoveel moois te ontdekken.

En vergeet niet dat dat ertoe doet. Niet alleen wat je kent, maar ook alles wat nog onbekend is.

Dat had ik ook graag willen zien. Als ik morgen niet besta, weet dan dat ik dat vandaag wel doe.

En dat ik geniet van mijn dag alsof het de laatste is. Onwetend van het feit dat dat het daadwerkelijk is. Weet dat als ik er morgen niet meer ben, ik vandaag wel heb gekend. En dat is belangrijk.

Stilstaan bij vandaag.

Groetjes,

Berrie

P.s. Deze tekst heeft me echt geraakt. Het vangt op een wonderschone manier de kwetsbaarheid van het leven en het belang van 'vandaag'. Een kleine geruststelling voor iedereen die dit leest: maakt u zich geen enkele zorgen, ik zit fantastisch in mijn vel zo na de vakantie. Ik wilde dit stuk enkel delen omdat de boodschap me zo dierbaar is