(12) Vakantieblog Noorwegen

Wat een rust zeg, zo heerlijk ontspannen op vakantie gaan. Dat was vorig jaar wel anders. Dit keer geen prednisonboost vooraf, geen vervelende uitslag vlak voor vertrek en geen angst om ziek te worden op vakantie. Gewoon, lekker zonder gedoe.

Nu hielp het ook dat we dit keer op tijd geboekt hadden. Alles was op tijd voorbereid, ook medisch gezien: in elke backpack en rugtas zat een medische verklaring en medicijnpaspoort, en de voorraad medicijnen had ik al op tijd in huis.

(Ver)koeling

Onze bestemming dit jaar was Noorwegen. We zochten bewust de koelte op nu we in augustus op vakantie gingen. We zijn beide geen zonaanbidders, verbranden snel en voor mij is het ook niet wenselijk de zon op te zoeken vanwege de afweeronderdrukkende medicijnen.

Noorwegen is ook een duur land, dus onderdeel van de voorbereiding: eten koken, invriezen en meenemen. Inderdaad. Wij houden het stereotype van de zuinige Nederlanders graag in stand. Enfin, voor dit hele gebeuren hadden we koeling nodig, onderweg en in de accommodaties. Dat kwam goed uit, want dit jaar moest ik epo-injecties mee op vakantie, en die moet je gekoeld bewaren. Kleine les voor de volgende keer: niet alle injecties meenemen. Ik was zo gefocust op medicijnen meenemen in de originele verpakking, dat ik gedachteloos het hele doosje met alle injecties in de koeltas had gegooid.

Verwachtingsmanagement

De vakantie zelf hadden we zo ingericht dat we geen grote rondreis zouden maken met om de haverklap een nieuw verblijf. Wel iets waar veel mensen - zo merkte ik - vanuit gaan als je dan toch naar Noorwegen gaat. Maar ik was bang dat ik dat qua energie niet vol zou houden. Dus we hielden het bij 2 locaties en reden vanaf daar heerlijk rond. Een feestje, over al die bergweggetjes, langs al die fjorden, gletsjers en watervallen.

Ook qua activiteiten had ik bewust niet veel op de planning gezet. Toen ik wat research deed voor de vakantie, kwam ik er namelijk al gauw achter dat veel 'topattracties' in Noorwegen een stevige wandeling vereisen. Ik hield tijdens de voorbereidingen voet bij stuk: we plannen die wandelingen echt niet. Voel ik me goed? Dan kunnen we ter plekke altijd nog besluiten om het toch te doen.

Ik was namelijk het afgelopen jaar het vertrouwen in m'n eigen conditie een beetje kwijtgeraakt. Conditie opbouwen ging met horten en stoten door allerlei zaken als corona (sportscholen dicht), corona (zelf), virusinfectie, blaasontstekingen, enz.

Wandelen naar Preikestolen

Gelukkig voelde ik me zo goed, dat we op dag 2 al besloten een van de zwaardere wandelingen te doen naar een toeristische trekpleister: Preikestolen. Een klim van ruim 2 uur, 500 meter omhoog. Ik begon daaraan met een mindset dat het een enorm zware wandeling zou worden en met de afspraak dat als het niet zou gaan, we gewoon weer zouden terugkeren. Juist door die mindset denk ik dat het uiteindelijk best goed ging.

Het was wel doorbikkelen, maar daar stonden we dan om 9 uur 's ochtends te genieten van het prachtige uitzicht over de Lysefjord vanaf de preekstoel van Noorwegen. Ik ben niet zo sentimenteel aangelegd, maar ik moet zeggen dat het toch voelde als een kleine overwinning op m'n eigen lichaan. En daar ben ik nog steeds trots op. Om dat vast te leggen, ben ik nadat ik was uitgehijgd uiteraard als een echte toerist tien minuten in de rij gaan staan voor het perfecte plaatje.

De keerzijde van zo'n prachtige activiteit is dat ik daar een paar dagen later nog last van had. Niet extreem, maar pas een week later voelde ik me fysiek weer zo goed als op de dagen voor deze wandeling. Lang leve de geplande rustdagen.

Al met al hebben we een fantastische vakantie gehad in Noorwegen. Wat een wonderschoon land. Een mooie vakantie om het onzekere gezondheidsjaar mee af te sluiten.