Print blogartikel
Blog
(10) 1e "normale" controle sinds afstoting
Nadat eind 2021 de afstoting echt gestopt was, mocht ik weer terug naar mijn normale ritme van 3-maandelijkse controle. Afgelopen week was het dan zo ver. De eerste "normale" controle sinds de afstoting. Meteen eentje die ik toch best spannend vond.
18 maart 2022 | 2 minuten lezen
Spanning voor een controle had ik eigenlijk nooit. Maar na vorig jaar is dat toch een beetje veranderd. Ik denk dat ik gewoon weer een goede uitslag nodig heb voor ik het weer wat meer kan loslaten. De wisselvallige gezondheid van afgelopen maanden hielp ook niet mee. Met vlagen heb ik last van misselijkheid, ik had een paar blaasontstekingen, en vooral afgelopen weken was ik extra moe. Dan slaat soms toch de twijfel toe of die nier het nog een beetje volhoudt. Maar ik was simpelweg ook nieuwsgierig. Je went op een gegeven moment aan een maandelijkse update. Is niet leuk als dat nodig is, maar stiekem best handig om telkens te weten hoe je gezondheid ervoor staat.
Pilletje minder
Gelukkig was alle spanning voor niets. De nierfunctie is mooi stabiel gebleven (20) en ook de eiwitten in de urine zijn gedaald. Heel fijn om dat te horen. Wonderbaarlijk genoeg heb ik wel weer een klachtenvrije blaasontsteking. We hebben besloten niet weer een antibioticakuur hiervoor te geven, omdat ik er toch geen last van heb. Anders blijven we aan de gang. Ik krijg nu gewoon een kuur mee naar huis om achter de hand te houden. Bij pijnklachten kan ik daarmee starten. Prima oplossing als je het mij vraagt.
En sterker nog, ik word helemaal antibioticavrij. De onderhoudsantibiotica tegen blaasontstekingen mag ik ook stoppen. Die werkt niet meer. Niet zo gek ook, als je bedenkt dat ik daarmee startte al ver voor mijn transplantatie in 2012. Een geluk bij een ongeluk, als je het mij vraagt. Minder medicatie is altijd een succes, zeker als dat medicijnen zijn die ook nog niet heel lekker zijn voor je nier.
Bloedarmoede
100% feest was de uitslag niet, omdat er bloedarmoede te zien was. Dat verklaart dan waarschijnlijk die extra vermoeidheid van de afgelopen weken. Niet extreem, maar ik merkte vooral dat ik sinds kort meer slaap nodig had dan voorheen en dat alles me veel meer moeite kostte. Dan plofte ik na een werkdag bijvoorbeeld meteen op de bank om te liggen/slapen, voor ik de keuken indook om te koken. Of dan was ik na een korte wandeling opeens kortademig. Nu snap ik waarom.
We kijken het nog een maandje aan. Als het verder verslechtert, dan zou ik moeten beginnen met epo spuiten. Kan ik vanaf dan misschien wel een extra sportles gaan doen per week ;) Gek genoeg gaat dat sporten dus nog wel ondanks die vermoeidheid, ook na een werkdag. Geen idee waarom. Misschien omdat je dan weet dat je voor korte tijd even alles moet geven en daarna weer kunt uitrusten?
Recepten met baking soda
O, en m’n bloed is nog steeds zuur. Ik neem al 4 pillen per dag daarvoor, dus ik kreeg de tip om te koken/bakken met baking soda. Schijnt te helpen. Ik ga zelf ook op onderzoek uit, maar als iemand nog tips heeft voor vooral gezonde recepten met baking soda, als die combi bestaat, kom maar door. Voor morgenochtend stond toevallig al op het menu spinaziepannenkoekjes met aardbeien en chocotopping (en baking soda dus). Of ik ga maar gewoon veel koekjes bakken. Zullen m’n collega’s ook blij mee zijn nu we weer vaker naar kantoor mogen :)



