Voorbereiden voor de operatie

Op woensdag word ik vroeg geopereerd en moet hiervoor op dinsdag al om 11u in het ziekenhuis zijn. Niet zo’n zin in, want dat wordt een lange dag vervelen, dacht ik. Maar niets blijkt minder waar.

s Ochtends word ik om 6:15 al wakker en sta gelijk aan. De dagen ervoor had ik zo weinig spanning dat ik er niets van begreep, maar nu gaat het echt gebeuren!

Ik breng onze dochter naar de opvang en net als bij alles de laatste dagen denk ik: dit is voorlopig de laatste keer. Ik vertel daar dat ik voorlopig niet kan brengen en halen en ze vaak opa’s en oma’s zullen zien. Mijn keuze vind ik alleen naar haar toe egoïstisch, ze zal het lastig vinden als ik er niet ben en de rest van de familie gespannen is.

Ik heb haar verteld dat papa naar de dokter gaat en in het ziekenhuis blijft slapen. Als papa terugkomt heeft hij pijn aan zijn buikje en kan haar niet tillen. Mede door haar eigen (lactose allergie) bezoekjes aan het ziekenhuis lijkt ze het enigszins te begrijpen.

Ik race naar huis en naar het station, want ben iets aan de late kant. Bij het overstappen van trein merk ik hoe gestrest ik ben wanneer ik het juiste perron niet kan vinden. Ik had tot 3x toe verkeerd gekeken in de app…

Eenmaal in het ziekenhuis blijkt die stress voor niets. Uiteindelijk wacht ik 3 uur voordat de verpleegkundige me komt 'inchecken'. Ondertussen even lunchen met mijn broertje en zwager. Ik krijg een prachtige kamer voor mezelf, en bedenk me hoe 't is om over 3 dagen hier over de gang te zullen strompelen.

Dan is het toch nog een drukke dag. Ik krijg wat uitleg van de verpleegkundige, heb nog een digitale werkmeeting, spreek 2 onderzoekers die met een slaap-vragenlijst komen. Dan komt de chirurg even langs en spreek ik nog verschillende keren m'n broertje en zwager.

's Avonds is het gezellig met m'n vriendin en ik loop als ze weg is nog een rondje over de afdeling. Vreemd om als gezond persoon hier te zijn en ben bijna bang 'betrapt' te worden.

Dan app ik m'n zwager: "Hoe ga jij slapen? Deur open of dicht? Gordijn (privacy) open of dicht?". Bij alle anderen op de afdeling staat de deur open en het gordijn open, maar het voelt gek om zo kwetsbaar te gaan slapen. Ik besluit om de deur dicht te doen, maar het gordijn open te houden, de lichten in de gang gaan rond 22u uit, dus dat lijkt me prima situatie om te slapen.

Om 23u floepen de lichten in m'n kamer aan... blijkbaar op afstand bestuurbaar door de verpleging. Ik ben gezond en wil slapen denk ik, maar als ik de gang oploop om te vragen of ze weer uitkunnen, zie ik niemand meer.

Half uurtje later val ik weer bijna in slaap als er iemand binnenkomt: "Gaat 't goed met je?". Ja, heel vriendelijk, maar ik ben na alle onderzoeken letterlijk de meest gezonde persoon in het ziekenhuis (nog wel): laat me slapen. Uiteraard zeg ik dat niet en praten we even, maar het voelt wel gek dat een vreemde zo bij je binnenkomt lopen.

Hierna val ik rustig in slaap en heb een prima nacht.