Hotel UMC until next time again

Zaterdag avond gingen wij heerlijk optijd naar bed en had ik nog nergens last van.. maar helaas veranderde dat in de loop van de nacht.. mijn knieën begonnen weer pijn te doen, moest weer vaker plassen en uiteindelijk meten ik ook weer koorts.. eerst ben ik nog even op de bank gaan liggen.. in de hoop dat mijn vriend nog wat kon slapen.. maar toen rond 6 uur toch het ziekenhuis gebeld en ja we mochten komen.. dus mijn vriend wakker gemaakt, omgekleed, spullen bij elkaar gezocht en hulp in de auto naar de eerste hulp.. vanaf 8 uur s'ochtends tot 14a15 uur in de middag gezeten met als eind conclusie, geen corona en voor een blaasontsteking waren ook teweinig aanwijzingen voor.. kwa bloeduitslagen enzovoorts dan..  wel had ik een zak vocht gehad en dat had er iniedergeval voor gezorgd dat de pijn in de knieën toen weg waren.. dus mochten we toen naar huis.

Maar helaas is dit verhaal nog niet klaar.. want zondag op maandag nacht was het weer feest... weer pijnlijke knieën, weer koorts en weer een lage bloeddruk.. maar dit keer niet gewacht tot de volgende ochtend.. nee dit keer moeders wakker gemaakt om 3:00 uur midden in de nacht (sorry moeders..) en dat terwijl die vanaf maandag vakantie gepland hadden staan..

Maar goed ook deze keer mochten we komen en dit keer mochten we zelfs gelijk door naar de high care.. dus ze namen mijn klachten echt serieus en das altijd fijn. Verder wel het zelfde liedje als altijd bloedprikken, vocht infuus, pijnstillers en wachten.. gelukkig kreeg ik gelijk een lekker bed, zodat ik wel een beetje lekker kon leggen, want ja was toch wel duidelijk dat ik gelijk mocht blijven.. dit had de arts aan de telefoon ookal gezegt.
Bloeduitslagen waren invergelijking met de dag ervoor wel weer verslechterd. Dus dachten ze nu wel weer aan een blaasontsteking.. ook stond er nog een urine kweek van zondag maar ja daar was nog geen uitslag van. Dus gelijk maar een antibiotica kuur gestart en hup richting een afdeling.. dit keer eerst naar D3 want op de nefrologie (d2oost) was er even geen plek.
Maar als ik het goed onthouden heb mocht ik maandag overdag al vrij snel naar afdeling d2oost.

Verder waren de dagen niet heel spannend, elke ochtend werd er bloedgeprikt (de ene dag met meer succes als de andere maar oke..) kwam de arts langs en werden de plannen en ideeën bedacht en verteld..
Woensdag wilde ze graag weten hoe het kan dat die blaasontstekingen zo vaak en zo snel terug komen, dus besloten ze dat er een echo gemaakt moest worden. Dit kon gelukkig de zelfde dag nog. Dus zo gezegt zo gedaan.
Uit de echo kwam naar voren dat er in de blaas en in de donor nier gruis zit.. maar hoe dit daar komt... en wat het doet.. en of het kwaad kan geen idee.. ze hebben dit gesproken met andere artsen en de eind conclusie is dat ze het wel willen onderzoeken maar dat het niet spoedeisend is. Dus ik mag nu in augustus terug komen voor een CT-scan en voor een Cystoscopie... ik kende dat laatste niet.. dus ja marloes ging even Google..  maar hier zie ik dus nu al heel erg tegen op. Het verwijderen van de dubbel JJ kather ging namelijk ook niet heel prettige.. maar oke we gaan het zien en beleven.

Ik denk dat dit dan wel weer zo'n beetje alles was voor deze blog.. weer een hele lange dit keer.. oepss.. hopelijk blijft het nu even een tijdje rustig.. dat zou toch lekker zijn.. bij vragen weten jullie mij te vinden😄