Nog 1 keertje dan dit jaar..

Nou waar zal ik beginnen. De vorige blog schreef ik zaterdag 14 December en was ik die dagen aan het wachten op een telefoontje van de OK planner. Je raad het misschien al wel, dat telefoontje kreeg ik. Vorige week Maandag werd ik gebeld.. Met de vraag of ik de volgende dag tijd had voor een operatie... uuhhmm nou ja vooruit maar. Gelukkig heb ik lieve schoonouders en konden die mijn wegbrengen.

Dus zo gezegt zo gedaan, ik werd bij de voordeur van het ziekenhuis afgezet en ben zelf naar binnen gelopen, naar de plek waar ik wezen moest. Ik kreeg een kamer aangewezen en 1 van de verpleegkundige kwam het standaard vragenlijstje weer afnemen. Toen was het wachten, wachten en nog is wachten.. om 14 uur kwamen ze vertellen dat de operatie een uur was uitgesteld. Maar toen om 14:45 kwamen ze me toch al halen en wegbrengen richting OK. Want ja de operatie ging toch om 15:00 uur beginnen. In alle haast natuurlijk de Paracetamol vergeten te nemen en ook had ik me oorbelle nog in. Oepss nou die paracetamol komt op de OK wel en de oorbellen konden nog met mijn verpleegkundige mee genomen worden naar de afdeling.

Dit keer had ik OK 18, zegt natuurlijk niks en is ook zeker niet nuttig om te onthouden maar blijkbaar deed ik da toch.. hahaha

De 2 anestesiemedewerkers waren erg gezellig en dus heb ik daar mee liggen kletsen terwijl hun alle spullen netjes aansloten en ook nog een infuus prikte. Dit was vooraf nog niet gelukt namelijk. Ook worden er altijd meerdere vragen aan je gesteld... naam, geboorte date, wat er gebeuren gaat en nog meer van dat soort vragen. En ja dan is het toch echt tijd voor de narcose en het zwarte gat natuurlijk. Want ja dat heb ik altijd wel een beetje. Achteraf weer rustig wakker worden op de uitslaapkamer en nog ff lekker een ijsje eten. Op dit gebied gelukkig geen gekke dingen en gewoon weer lekker naar de eigen afdeling.. met eigenkamer.

Eind van de middag kwam er nog een zaalarts of nefroloog in opleiding even langs (geen idee precies meer, ik was natuurlijk nog niet 100% wakker) vragen hoe het ging en ook even kijken bij de wond. Dit (achteraf gezien) had alleen eigenlijk niet gemogen.. oepss. Maar het zag er goed uit. De volgende dag stonden ze gezellig vroeg voor me neus. Kwart over 8 moest ik namelijk op de foto.. even kijken of het aan de binnenkant ook goed zit. Achteraf kwam er nog een arts langs en na wat geregel van medicatie en andere papieren mocht ik naar huis. Niks meer verder over de foto gehoord.. Ik regelde weer dat ik opgehaald werd en daar ging ik lekker naar huis. Thuis lekker op de bank en wachten tot meneer thuis was. Luna was gezellig bij mijn schoonouders en vermaakte zich daar prima. Donderdagmiddag ontdekkte ik dat er iets rond de wondlekte. Ik mocht het verband niet verweideren maar ik had wel extra pleisters om bij te plakken en na telefonich overleg en dat ook gedaan. Verder het aan gekeken en als het bleef lekken moest ik de volgende dag weer bellen. Nou je raad het al.. het was weer bingo bij mij.. dus na zelfs wat twijfelen toch maar weer de telefoon erbij gepakt en de afdeling gebeld. Om dit lange verhaal toch korter te maken, kwamen we er toen op de afdeling achter dat er een dopje miste...... ja fouten maken is zeker menselijk, maar dit foutje had heel slecht kunnen aflopen, gelukkig heb ik toch ergens wat engeltjes rond vliegen en is mij een hoop elende bespaard. Ze hebben een deel van het slangetje vervangen en ook gelijk nog het resteerende deel aangehangen. Ook heb ik nog een hele sterkte Antibiotica gehad via een infuus. Tot nu toe gelukkig door het snelle handelen waarschrijnlijk geen gekke dingen er aan overgehouden. In het ziekenhuis word er nu gekeken wat er precies gebeurt is en waar de fouten gemaakt zijn. Ik zelf ben nu niet van plan hier mee iets te doen, maar ben wel benieuwd of ik er nog wat over te horen krijg.

Vandaag weer terug geweest, want vandaag gingen ze voor het eerst vloeistof door de kather in en uit lopen. Dit ging eigenlijk allemaal gelukkig helemaal goed en dat was natuurlijk erg fijn. Achteraf wel wat meer last van dat het slangetje aan de binnenkant gewoon kan bewegen. want ja die ligt gewoon los. Als dit beweegt of opeens dus anders licht kan je dit toch even erg pijnlijk zijn. Dit is wat minder op het moment dat je wat van het spoelvocht achter zou laten en kan ook minder of meer zijn als je darmen vol of leeg zijn.. Een goede darmwerking is dus erg belangrijk in de dialyse periode.

Verder kwamen er vandaag nog 2 artsen langs. Ik word namelijk aan een nieuwe arts toegewezen. Mijn vertrouwde arts begeleid helaas geen PD (peritoneale dialyse) patienten. Nu zit ik bij een van de grote basen nefrologen.. eentje die lastige gevallen aan kan denk ik zo, want ja soms is mijn lichaan nogal lastig.. Ik zelf natuurlijk niet hahaha

Verder staat de eerste volgende afspraak pas gepland in Janurari. Nu even duimen dat we het ook zolang vol kunnen houden.

Bij deze wens ik iedereen fijne feestdagen en een goed uiteinde van dit jaar. Op naar een zo gezond mogelijk nieuwjaar.