Nierplezier met... COVID-19

In het vorige deel van Nierplezier kon je lezen dat er een match was voor Wouter. Zijn broer Marijn zou zijn nier afstaan om zijn broertje te redden. Het was niet bepaald een ‘zo gezegd zo gedaan’ situatie, maar uiteindelijk leeft Wouter nu met de nier van zijn broer. In de volgende delen zal ik hier uitgebreid op ingaan. Van de voorbereidingen op de operaties, tot de drie operaties in vier dagen tijd zelf. Ook neem ik jullie mee in de aanpassingen in zijn medicatie, dieet en leefstijl.

Sinds ruim een jaar leven wij een nieuw leven. Een ontspannen leven, met veel meer energie, lekker eten met een nieuw dieet en eindeloos veel dankbaarheid en liefde voor elkaar. Zoonlief is inmiddels vijf jaar en gaat dus naar school. Ieder virusje dat hij meeneemt kan voor Wouter, met zijn weerstandonderdrukkers, enorme gevolgen hebben. Door zijn enorme vatbaarheid voor infecties zijn wij ons er ontzettend van bewust hoe belangrijk hygiëne zijn. Dit betekent overigens niet dat we er minder om leven, integendeel, maar voorzichtig zijn we natuurlijk wel. De drie seconde regel geldt hier niet in huis. Uit eten gaan doen we niet bij ieder restaurant, wat ook zo zijn voordelen heeft; hallo sterren restaurants! En zowel handdesinfectie als zeeppompjes zijn in grote getalen aanwezig. Behalve nu dus, top!

Het nieuws... Stop met handen schudden, nies of hoest in je ellenboog en was je handen regelmatig. Hetgeen dat voor ons al ruim een jaar het nieuwe ‘normaal’ was, moest nu ook het normaal worden voor de rest van de wereld. Daarbij werd ons normaal te basaal. Precies op het moment dat bij ons de zeep bijna op was en het eigenlijk al te laat om nog fatsoenlijk boodschappen te kunnen doen. Ons normaal kwam daardoor in het geding door de onzorgvuldigheid en onnadenkendheid van hamsterend Nederland. Hamsterend naar zeep en wc papier. Door die onbezonnenheid zorg je er niet alleen voor dat jij niet direct hygiënischer wordt. Je zorgt er zelfs voor dat niet iedereen gemakkelijk hygiënisch kan leven en zij jou dus evengoed kunnen besmetten. En waarom? Omdat je bang bent, nu je wél na ieder toilet bezoek je handen gaat wassen, de zeep dusdanig snel opgaat dat je minstens tien zeeppompjes nodig hebt... per dag? Koop dan ook gelijk een paar pakken hygiënische doekjes zodat je handen niet direct weer vies worden van de deurknoppen in huis.

Het verbaast me keer op keer weer hoe weinig men om elkaar geeft. Het kan niemand iets schelen dat er mensen zullen sterven door die stommiteiten. Dat iemand als mijn Wouter gevaar loopt. Dat mensen in de zorg, docenten, hulpverleners deze spullen ook in basisbehoefte nodig hebben en zij misgrijpen doordat ze te druk zijn met het verzorgen en redden van de medemens. Hoe dan ook; ondanks dat er geen lokkertje op stond met “anti-bacterieel”, wat in feite iedere zeep is mits je goed je handen wast, vonden we een zeeppompje.

Een beetje extra zorgen om mijn geliefde. Een beetje extra spanning omdat mijn zoon een schoolgaand kind is. Alles is ineens weer een extra aandachtspunt.

Boodschappen doen is een enorme opgave. Want in de wereld van de nuchtere Nederlandse bevolking blijft niemand uit je buurt, want het zal wel los lopen, toch? Ook na wereldwijde waarschuwingen waarbij gemiddeld drie honderd doden en vijf duizend nieuwe gevallen per dag evident zijn aan de ernst van de situatie, blijft men rustig op nog geen dertig centimeter afstand. Zelfs de medewerkers van de supermarkt die dagelijks geconfronteerd worden met deze ernst, komen het liefst naast je staan. Vakkenvullers staan gezellig hutjemutje te bespreken wat ze doen dit weekend. En aangezien de thuisbezorging via AH of Picnic standaard vol zit, waarschijnlijk niet alleen door de kwetsbare groepen die het nodig hebben, is dat helaas ook nooit een optie geweest.

Het is goed voor te stellen dat je even moet schakelen nu je er een andere levensstijl op na moet houden. Wij zijn ons ook weer even bewust geworden van bepaalde zaken. Eén onnadenkende handeling fataal kan zijn voor mensen als Wouter. En hoe dit nieuwe virus voor jou inderdaad wel los zal lopen, maar dit niet vanzelfsprekend is voor iedereen.

Ondanks de gevaren, blijven we optimistisch en positief. We genieten van de extra tijd die ons hierdoor gegund wordt en er verandert eigenlijk niets aanzienlijks in onze leefstijl, behalve dat we nog wat meer op afstand blijven. Wij zijn genoodzaakt écht altijd binnen te blijven. Daarom vind ik het oh zo heerlijk dat er zo ontzettend veel op afstand mogelijk is. Pilatesstudio Zoetermeer blijft “open” en ik beoefen dit nu via online video’s, thee drinken met de meiden doen we via FaceTime en werken vanuit huis is gelukkig nog nooit een probleem geweest. De uitdaging is daarbij wel het combineren van werk met het thuisscholen van zoonlief. Hoewel ook dat zo ontzettend fijn is om te kunnen en mogen doen. Hierbij hebben wij enorm geboft met onze voor- en achtertuin, want beweging, de buitenlucht en zon is zo ongelooflijk belangrijk. Zeker nu.

Alleen daarom kan ik begrijpen dat men het moeilijk vindt niet naar buiten te gaan. Wat ik daarbij alleen niet begrijp, is dat men zij aan zij in een park staat te kijken hoe mooi bloesem is. Wat ik ook niet begrijp is dat men juist nu met zijn allen een wandeling wil maken in het bos of over het strand. En wat ik al helemaal niet begrijp is dat weldenkende mensen ineens vijfhonderd pakken wc papier en zeep nodig denken te hebben en dit dan het liefst bestellen bij de supermarkten en dus deze bezorgagenda’s volboeken. Oké, tenzij je dit vervolgens allemaal langsbrengt bij de ouderen, kankerpatiënten en getransplanteerden, die juist die plekken als supermarkten beter kunnen mijden. Ons adres is daar even bij gemist geloof ik... Er wordt gehandeld uit angst, wat ik absoluut kan begrijpen. De vraag blijft dan alleen wel of die angst gegrond is.

Voordat Wouter twee weken na zijn transplantatie het ziekenhuis mocht verlaten, kochten we een stoomapparaat. Uit angst voor bacteriën die niet zichtbaar zijn voor het blote oog. Prima aankoop, met een gegronde reden al zeg ik het zelf. Herbruikbare schoonmaakdoekjes gooi ik weg na gebruik, omdat ze niet schoon genoeg zouden worden in de was. Achterlijke actie, totaal niet gegrond en zelfs slecht voor het milieu. En toch blijft dit een punt dat ik niet snel los zal laten al ben ik me er van bewust.

Als geen ander begrijp ik dus dat handelen uit angst niet altijd logisch hoeft te zijn, maar mijn vraag is aan iedereen die dit nu doet; probeer eerst voor jezelf na te gaan of deze angst gegrond is en handel vervolgens uit een logische reactie of liefde in plaats van uit die angst. Help die oudere overbuurvrouw die zelf geen boodschappen kan doen, door naar de supermarkt te gaan in plaats van wellicht onnodig de agenda van AH en Picnic bezorgservice te claimen voor jezelf. Zorg voor elkaar in plaats van ze extra zorgen te geven. Handel uit liefde voor elkaar, voor de wereld en voor jezelf. Voor jouw bejaarde ouders, voor jouw kinderen en zijn of haar beste vriendje uit groep één met een vader waarvan zijn nier getransplanteerd is...