De eerste wandeling

De eerste nacht na de operatie was een stuk minder leuk. Ik kon me niet op mijn zij draaien, laat staan op mijn buik. En laat ik nu net een buikslaper zijn.

Het enige voordeel was mijn katheter. Ik hoefde in ieder geval niet uit bed om naar het toilet te gaan.

De volgende ochtend kreeg ik wat te eten en mocht ik uit bed om me te wassen. Dat ging eigenlijk best redelijk. Later werd de katheter verwijderd.

Ik vroeg nog of ik hem niet gewoon voor altijd mocht houden. Helaas… ;-)

Daarna kwam mijn eerste wandeling over de gang. Ook dat viel me mee. Ik had nauwelijks pijn. De wond trok en irriteerde wat, maar dat was het eigenlijk. Wel merkte ik meteen dat mijn conditie een flinke tik had gekregen.

Die middag werd ik met bed en al naar de kamer van mijn vriend gebracht.

Dat was een bijzonder moment. Ik had van tevoren gedacht dat het een heel emotioneel weerzien zou worden. Dat viel eigenlijk wel mee. Maar misschien had ik dat ook kunnen weten want we zijn allebei nogal nuchter ingesteld.