Blij om een nier kwijt te raken.....

De volgende ochtend waren ze er vroeg bij. Om zeven uur wassen, tandenpoetsen, naar de wc en het blauwe operatiehemd aan. Iedereen was inmiddels op mijn kamer, ook mijn vriend. En daar ging ik dan, helemaal blij richting de operatiekamers. Raar eigenlijk. Blij zijn omdat je een nier gaat kwijtraken. Maar wel voor een heel goed doel.

Toen ik de operatiekamer werd binnengereden, zag het er blauw van het volk. “Komen die allemaal voor mij?” vroeg ik. Ik moest mijn naam zeggen en vertellen waarvoor ik kwam. Daarna kreeg ik een infuus en extra zuurstof. Iemand vroeg naar mijn hobby's. “Motorrijden natuurlijk.” “Nou, denk dan maar aan een mooie motorrit.” Vervolgens vroegen ze of ik wilde aangeven wanneer ik duizelig werd. Op dat moment werd de narcose toegediend.

“Ik word duizelig…”