De bloem kiest haar zon

Mijn man herstelde van zijn operaties en pakte het leven weer op. Hij begon weer te werken en langzaamaan konden we weer samen activiteiten ondernemen. De vrijheid lachte ons toe, en dat gevoel had ik ook echt! Maar hoe beter mijn man werd, hoe meer ik voelde hoe moe ik eigenlijk was. In de zomer van 2023 bleek de energietank meer dan op. De middagen bracht ik door in bed. Eindelijk konden we samen weer op vakantie (gelukkig was het dichtbij), maar elke activiteit kostte mij te veel energie. Blijkbaar had ik zo hard gerend, dat ik mezelf onderweg was verloren. Als ik foto’s van mezelf terugzie van die zomer, schrik ik er nog steeds van.

Toch is die zomer een heel duidelijk kantelpunt geweest voor mij. Een positief kantelpunt. Het heeft mij namelijk erg aan het denken gezet over wat ík eigenlijk graag wilde. Na mijn studie Pedagogiek en Specialist Hoogbegaafdheid, ging ik aan de slag als leerkrachtondersteuner. Hoewel ik altijd zei dat ik niet in het onderwijs wilde werken, verloor ik mijn hart er toch tijdens mijn stages voor mijn eerste Hbo-opleiding.

In de maanden die volgden, merkte ik dat er iets in mij begon te kriebelen. De zorg voor een ander had zo lang centraal gestaan. Nu merkte ik dat ik behoefte had aan mijn eigen groei. In mijn werk begon ik te verlangen naar meer uitdaging. Dus begon ik met de Zij-instroom Pabo. Een keuze die echt van mij was en voelde. Het richten van mijn bloem richting de zon.

Dit bleek precies de stap die ik nodig had. Inmiddels sta ik met veel plezier voor de klas. Elke dag voel ik dat ik op mijn plek ben. Nooit eerder had ik zoveel energie! Tegelijkertijd probeer ik beter te luisteren naar mijn eigen grenzen: fulltime werken lukt niet meer, dus werk ik nu vier dagen. De ruimte die ik over heb, gebruik ik voor mijn studie of om te sporten. Sporten bleek namelijk een goede manier op mijn hoofd en lijf te laten herstellen!

Soms denk ik terug aan die schaduw, die zo donker leek. Maar nu besef ik hoeveel groei er toen al begon, onder die grond, in het donker.

“Bloeien betekent niet altijd harder groeien: soms is het stilstaan in het licht dat je zelf hebt gekozen.”

En zo ben ik dankbaar voor de schaduw, die ervoor heeft gezorgd dat ik nu kan groeien naar de zon.