European Transplant Games - Terugblik

Het is de maandag na de European Transplant Games. Vanochtend heb ik weer m’n eerste rondje gefietst na de spelen van afgelopen week. Echt lekker ging t niet, de spieren voelden wel goed, maar poeh, er zit nog een hoop vermoeidheid in me van een mooie en vermoeiende week en die hete nachten de afgelopen week hielpen natuurlijk ook niet mee voor het herstel. Maar wat was het een mooie week met een mooie afsluiter.

In mijn eerdere blogs schreef ik al over het wielrennen en het hardlopen waarbij ik 6e was bij de wielerwedstrijd van 30km, mezelf de volgende dag verbeterde met een 4e plek op de tijdrit van 5km en bij het hardlopen op de 5km zowaar de zilveren medaille pakte in mijn categorie. Maar deze week was meer dan sport. Deze week was een week van saamhorigheid, een week met gelijken, zowel sporters als familie en vrienden en ook een week van gezelligheid.

Dat er saamhorigheid is bij een evenement waarin iedereen in hetzelfde schuitje zit spreekt natuurlijk voor zich. Maar toch is het heel fijn dat je heel open wordt ontvangen als nieuwkomer binnen deze bijzondere familie sporters. Vanaf dag één voelde ik me thuis en deel van Team NL. Maar ook het contact met de sporters van andere landen was mooi en fijn. Één van de vragen die al snel op komt is “welke transplantatie heb jij gehad”, in mijn geval een niertransplantatie. En dat je verder eigenlijk niets uit hoeft te leggen over de impact op je leven zorgt ervoor dat je meteen 20 stappen overslaat in het gesprek t.o.v. een gesprek met iemand die er niet mee te maken heeft. Ook al is ieder persoon anders en valt iedere situatie anders uit, toch weten we van mekaar hoe het is en weten we ook dat het niet bij iedereen hetzelfde uitpakt. Een andere traditie die hier mooi bij aansluit is het uitruilen van speldjes. Net zoals bij de olympische spelen heeft ieder land of sporter z’n eigen speldjes of sleutelhangers om te ruilen. Ikzelf had naast onze team NL speldjes ook klompjes sleutelhangers (op aanraden van onze teammanager) en die waren zeer geliefd. Aan het einde van de week had ik zo’n 18 speldjes verzameld die aan het koord van mijn accreditatie zaten en deze activiteit heeft uiteraard ook tot leuke gespreken geleid.

Maar naast het contact met sporters heb ik ook veel contact gehad met naasten. Dat de spelen in Arnhem waren maakte het onze familie en vrienden natuurlijk mogelijk om te komen supporteren. Dat mijn eigen gezin, moeder, zus en vrienden konden komen kijken was heel speciaal. En samen het mijn gezin bij de openingsceremonie zijn was ook heel bijzonder en fijn. Maar ook het contact met naasten van anderen was mooi. Zo heb ik een tijde gesproken met ouders van een jongedame met een harttransplantatie, iets wat in het dagelijkse leven natuurlijk niet zomaar gebeurt.

En dan is er natuurlijk ook nog de gezelligheid, want dat is het natuurlijk ook. Naast de mooie gespreken hebben we ook een hoop lol samen. Napraten over de sportwedstrijden, hoe ging het bij jou? Wat hadden we anders kunnen doen om toch op t podium te staan? Maar ook de culturele avond op woensdag. Een gezellig samenkomen met eten, een drankje en artiesten. Een avond om contact te maken met elkaar en een avond waarop ik ook meerdere vrijwilligers gesproken heb, via deze weg wil ik hen ook bedanken! Want met het warme weer was het voor hen ook niet makkelijk natuurlijk. En wat natuurlijk ook niet valt te vergeten is de vele malen die we van links naar rechts zijn gegaan op het bekende nummer, zoals ook op/bij het podium na de 5km mini-marathon en het eindgala.

Helaas moesten na woensdag met de code rood veel sporten geschrapt worden nadat het schema al zoveel mogelijk was aangepast vanwege code oranje in de dagen ervoor. Een dapper en terecht besluit van de organisatie want het resulteerde natuurlijk ook in veel teleurgestelde sporters. Zeker de sporters die juist die dagen hun sport hadden en van ver kwamen. En ook dat is natuurlijk heel begrijpelijk. Maar gelukkig kon zaterdag avond het afsluitende gala we doorgaan. Deze avond was een mooie afsluiter van een mooie week. Naast een hoop bedankwoordjes en formaliteiten werden er ook nog wat prijzen uitgereikt, o.a. de medailles voor de virtuele triathlon en de 5km team(de tijden van de beste 3 lopers per land werden opgeteld). Gezien ik de tweede Nederlanders was op de 5km maakte ik dus ook kans op een medaille. En met team NL werden we zowaar voor goud het podium op geroepen! Dat had ik totaal niet uit zien komen, want met mijn vrouw had ik ook wat rekenwerk gedaan en was ik uitgegaan van zilver. Helaas kreeg ik zondagochtend het bericht dat de organisatie een fout had gemaakt en het toch het zilver moest zijn wat ik eigenlijk had verwacht. Dat was natuurlijk jammer, maar toch ben ik trots op de prestatie die we geleverd hebben!
Naast de medailles werden er ook meerdere trofeeën uitgereikt, voor beste sporter, maar ook voor beste land. En daarbij mochten we als geheel team NL het podium op want we waren het beste land in zowel de categorie open transplant én hart en long.

Maar dat was niet het mooiste van de avond, dat was de ‘circle of life’. Normaal is het een los moment, omdat het belangrijk is. Maar vanwege code rood kon het overdag niet plaatsvinden en was het naar het gala verplaatst. De circle of life is een traditie van de spelen waarbij stil wordt gestaan bij onze donoren. De mensen, levend of overleden, die het voor ons mogelijk hebben gemaakt om ons leven een doorstart te geven en weer uit een dal te kunnen klimmen en die het dus mogelijk gemaakt hebben dat wij deze week konden sporten. Tijdens dit moment zong een koor het bekende nummer Cirle of Life van Elton John en iedereen ging hand in hand rond hun tafel staan. Maar tijdens het nummer braken spontaan de kleine cirkels rond de tafels open en werden samengevoegd met die van de anderen tafels en ontstond er zo één grote cirkel. Dit moment was magisch mooi. Kippenvel, emoties, me gesterkt voelen, gedachten aan de donor en wat zij voor mij en mijn familie gedaan heeft, dat alles tegelijkertijd, dat was heel bijzonder en één van de zo niet hét hoogtepunt van de week!

Deze momenten maakt deze spelen zo bijzonder. Het is niet alleen sporten, het is de samenkomst van vele bijzondere mensen die in hetzelfde schuitje zitten, mensen met een verleden en een verhaal, maar stuk voor stuk mensen die het positieve opzoeken. Mensen die zich richten op wat ze wel kunnen en daar energie en plezier uit halen, mensen die het nut in zien van sporten en een gezonde leefstijl en wat voor impact dat heeft op hun gezondheid en mensen die genieten van het nu. Want allemaal weten we dat de kans groot is dat het ooit weer minder zal gaan, maar daarom genieten we misschien wel des te meer van wat we nu doen!