Even een momentje die me weer even wakker schudde

Barbara en ik hebben een weekje achter de rug die ze ook wel vakantie noemen! En dat was het zeker! Heerlijk van elkaars gezelschap genoten met onze hond Tinus erbij. Wel vervelend in Zeeland is dat je nergens met je auto kunt komen om een strandpavilioen te bezoeken. Want die duinen overklimmen met huizenhoge trappen.. dat trek ik echt niet meer op het moment. En de pavilioens die wel bereikbaar waren leken dicht te zijn of niet benaderbaar want besloten feest... Dat was wel een beetje een bummer omdat Barbara erg van de Zee houd samen met onze held Tinus. Die het golvende water maar eng vind :)

We besloten vanavond de vakantie een beetje af te ronden door ergens in Dongen even te gaan eten. We hadden bij een Grieks restaurant een reservering gemaakt maar we konden lekker buiten zitten op het terras. En het eten was geslaagd! Eenmaal aan het einde raakte ik aan de praat met een man en zijn vrouw. We keuvelden een beetje over huizen kopen, stoppen met roken want duur (!) etc. Uiteindelijk kwamen we in dat gesprek terecht bij het feit dat ik in een 'afkeur' situatie zat. Dit ivm nierproblemen. De man keek verrast op. Zijn vrouw -zij was even opgestaan om een kleine boodschap elders te gaan doen - bleek ook een nierpatient te zijn. En naar ik begreep bleek zij een donor nier te hebben sinds korte tijd. (ik meen sinds carnaval dit jaar) En dat het haar heel goed afging met alles. Conditie etc was al een stuk beter. Kortom het was een fijn gesprek. Het gaf mij even een momentje van besef van 'het kan dus ook gewoon goed gaan!' echter....

Er kwam een dame aan en vroeg aan die man of hij 'meneer X' heette. Hij bevestigde dat. Zij vertelde dat zijn vrouw erg ziek was een stukje verderop. Uiteraard vertrok hij meteen ernaartoe. Barbara is er even achteraan gegaan om te kijken of ze nog iets kon betekenen voor deze 2 mensen. Ze kon niks betekenen. De mevrouw lag op de grond en zag spierwit. De ambulance was met spoed onderweg!

POEF.. het idee dat ik daarstraks had van "goed gaan" ging meteen weer in rook op... Ik had de beste man mijn telefoonnummer gegeven en even gevraagd of hij me wat wilde laten weten. Dit heeft hij gelukkig gedaan en liet weten in het ziekenhuis te zijn en dat zijn vrouw een hele lage bloeddruk had. En dat hij aan het wachten was op de dienstdoende arts.

Ik neem morgen even contact met hem op om te horen hoe het gaat.

Maar verd<censuur>.. ik hoop dat het goed met haar gaat!

Ik schrijf deze blog omdat het me toch wel geraakt heeft. En me toch wel weer even met de neus op de feiten drukte vanavond. Dit wilde ik ook even met jullie delen. Mocht het zo zijn dat je dit verhaal herkent en er moeite mee hebben dat ik dit plaats laat me dit dan gerust weten en dan verwijder ik het zonder moeite.

Groetjes Berrie (alias aka Berenland)