Indalen

Het is inmiddels al weer een paar dagen na mijn laatste blog. Het gaat nu een stuk rustiger in mijn hoofd. Ik ben wat gelaten onder de situatie en heb maar een afwachtende houding in dit alles.

Ik kan nu toch even niks. Er is ook geen contact geweest met de nefroloog. Dus er is ook nog niks gebeurd op dat gebied. Het enige wat nu gedaan word (2x in de week) is dat mijn onderbenen in gezwachteld worden ivm het vasthouden van het vocht. Meerdere malen ging dit niet zo goed. Na een paar dagen zakte de verbanden al weer af. Nu hebben ze een soort tape gebruikt. En zit het geheel allemaal wat strakker. Met een beetje geluk krijg ik donderdag a.s. (3 Okt) de steunkousen aangemeten en dan hoef ik even niet meer naar het ziekenhuis toe.

En dan heb ik vrijdag weer even telefonisch contact met de nefroloog. Dit ivm aanpassingen met mijn bloeddruk medicatie. Dan kan ik de waardes die ik gemeten heb doorgeven.

Voor de rest nog geen idee wat hij mij te vertellen gaat hebben. Maar aangezien het een telefonische afspraak is verwacht ik niet dat het heel anders gaat zijn dan 'ga maar door'

Misschien heb ik mezelf allemaal wel te gek gemaakt?! Terwijl ik me dit afvraag bekruipt mij het gevoel dat ik me nu zelf een beetje valse hoop aan het geven ben. Ik weet wat de waardes zijn van de nieren. Dus het valt allemaal NIET mee....

Maar voor nu doe ik maar even alsof het wel meevalt :)

Groetjes

Berrie