Blog

De dag na D-Day

Een dag later na gesprek met UWV
17 juni 2025 | 1 minuut lezen

Vandaag was het dus zover zoals je net las in mijn vorige blog. Het WIA gesprek met UWV.. Na de bekende koffie van het UWV werden we opgehaald. We moesten haar even volgen. Het was kantoor 37a, (of zoiets) Maar dit was toch best een eindje lopen en ik had natuurlijk al slecht geslapen en werd wakker met een suiker van 22. Stress?! Waarschijnlijk wel hoor. Hier stelde ze haar netjes voor en legde het doel uit. Ze gaf aan medisch verpleegkundige te zijn en eigenlijk een soort van intake te doen met mij. Ze had zich ingelezen in de aanwezige documenten en historie.

Ze was een fijne persoonlijkheid, stelde duidelijke vragen en gaf precies aan wat dr doel was van die vragen.

Aan het einde van haar intake liep ze even weg om met de keuringsarts erover te spreken. Deze kwam na een kleine 5 minuten later dan ook binnen. Hier werd er nog wat doorgevraagd over de medische situatie.

Wel bevreemde de dokter het dat er nog niets geregeld was voor mij qua voorschot. Want tja mijn ziektewet uitkering is per de 15e juni gestopt. Dit ivm de maximale 104 weken of zoiets dergelijks.

En na dit gesprek is het nog niet klaar. Want de verpleegkundige en de arts maken een verslag die dan vervolgens weer naar een arbeidsdeskundige gaan en deze kan er dan zijn plasje over doen. Kortom ik weet eigenlijk nog steeds niks. Het is nu maar hopen dat dit wel wat vlotter gaat en toch vooral dat financiele wat duidelijkheid en rust gaat geven.

Dit was voor mij uiteindelijk en voor mijn partner (Barbara) toch wel confronterende momentje. Je gaat toch wel even met de billen bloot met wat je wel/niet meer kunt en hoe dicht je eigenlijk bij die dialyse bent. Maar gelukkig was bij haar daar ook wel ruimte voor die emoties.

Want hoe groot en stoer ik ook probeer te zijn, die emoties zijn er echt wel. Alleen heeft niemand er iets aan als ik die bij iedereen op hun bordje smijt.. Daar heb ik jullie dan weer voor!

Jullie begrijpen dat allemaal als geen ander vermoed ik zo..

Tot de volgende blog maar weer.....

Groetjes

Berrie (alias aka Berenland)