Geslaagd!

Zodra ik van mijn donor-afdeling naar zijn ontvanger-afdeling kon lopen, liep ik uiteraard naar mijn lief. Wat was hij trots op me: Kijk, ze komt gewoon naar me toe gelopen, de stoerie!

Het eerste wat ik natuurlijk deed - nog vóór onze overwinnings-omhelzing - was zijn katheterzakjes checken. En er zat heldere urine in, best veel! Nog nooit ben ik zo gelukkig geweest om iemands pies te zien!

Weliswaar zat mijn man in de dagen daarna wat te piepen en mauwen - hij was tenslotte een man hè - over de blaaskatheter die pijn deed en die volgens hem verwijderd werd zonder het ballonnetje leeg te maken... maar voor de Kerst waren we weer samen thuis.

We konden weer plannetjes maken!