Opnamedag

Omdat ik deelneem aan een 'pre-operatief vasten' studie mag ik vanaf maandagavond 5 februari niet meer eten. Ik ben het weekend met mijn man naar Antwerpen geweest. Heb genoten van de levendigheid van de stad en heb lekker kunnen kletsen over wat ons als gezin en koppel te wachten staat. We zien het zitten!

Op maandag en dinsdag komen er mensen gedag zeggen. Mijn zus en mama, mijn vriendinnen, zij eten koekjes, ik houd me braaf aan het dieet: 4x een Opkikker en een handje snoepgroentes. Ik krijg veel appjes en iedereen leeft ontzettend mee.

Op woensdag 7 februari vertrekken mijn zoon, mijn ontvanger Pé, haar mama en ik naar Rotterdam. We zijn er keurig op tijd om 8.00 en hebben alle mogelijke files omzeild. We gaan in de koffiekamer zitten en worden om half 9 opgehaald. Ik ben rijkelijk vroeg want ik moest er eigenlijk pas om 14.00 zijn maar omdat we vanuit Zeeland moeten komen reizen we natuurlijk samen en dat is ook het gezelligst! Pé en ik krijgen kamers die best ver uit elkaar liggen (achteraf ook maar goed want we kwebbelen anders de hele gang bij elkaar).

Omdat ik veel drink bij het vasten kan ik meteen voldoen aan het aanleveren van een plasje als de verpleegkundige daarom vraagt. Ook neemt ze 10 buisjes bloed af. De laatste wil niet zo lekker lopen dus probeert ze het nog eens aan de andere kant. Demi is superlief en pas afgestudeerd. Het is bijzonder hoe de persoon die je intake doet meteen vertrouwd kan zijn (of juist niet). Voor mij was dat in ieder geval heel fijn.

Na alles uitgepakt te hebben (foto op mijn nachtkastje, prulletjes in het zicht, toiletspullen in de badkamer, kleren in de kast) ga ik bij Pé op visite. We hebben een goodybag van onze vriendinnen gekregen en mogen al 2 cadeautjes uitpakken. Dat doen we samen. Zo lief!

Daar is ook een verpleegkundige en die blijkt uit dezelfde streek als ons te komen: Zeeuws-Vlaanderen. Dat we dat van elkaar ontdekken komt omdat Pé en ik allebei een roze tshirt dragen met onze foto's erop en een tekst in het Zeeuws over onze nieren... Het is grappig om ons als nierzusjes door de gangen te zien gaan.

Ellis legt heel veel uit en ook onze chirurg komt nog langs. Wat een prachtmens. Daar willen we heel graag door geopereerd worden. Ze vertelt dat ik rond 7.15 opgehaald zal worden. Onze favoriete arts-onderzoeker Chris komt ook nog even langs en we voelen ons bijna celebrities.

Halverwege de middag gaan Robbert en Andrea naar huis en lopen Pé en ik naar de poli, daar treffen we Evelien van de planning en iedereen vindt onze shirts zo grappig dat we er zelfs mee op de Insta pagina van het Erasmus belanden. We spelen nog een kaartspel, liggen wat te rusten, drinken thee en zo komt er een eind aan de opnamedag. Morgenochtend is het zover. Mijn infuus wordt aangesloten om zo goed mogelijk gehydrateerd de operatie in te gaan. Nu rusten...

(Ik ben 's nachts 3x op mijn infuus gaan liggen en dan moet er iemand komen om het alarm uit te zetten, pfff lang leven Nick de nachtverpleger. )