Print blogartikel
Blog
Aftellen
Naar het einde van de kuur
19 oktober 2018 | 1 minuut lezen
Na ruim driekwart van de kuur probleemloos te hebben doorstaan, komen de waarschuwingen in de bijsluiter onverwacht én grotendeels tot leven.
Met een gewicht van een halve gram per stuk zijn de gelatine capsules weinig indrukwekkend, maar hun inhoud heeft het effect van een prof vechter.
Zo'n zes uur na inname van twee van die rakkers begint er aan de linker achterzijde van mijn schedel een bouwvakker met drilboor zich een weg naar buiten te hakken.
In mijn ogen hangt een branderigheid die lijkt op dagen zonder slaap. Opmerkelijk, want intense vermoeidheid en slaperigheid zijn juist het grootste gevolg van de pillen inname. Overal waar ik kom, verklaar ik dat mijn onophoudelijke en niet te onderdrukken gapen geen teken van desinteresse is.
Alleen thuis red ik de dag niet zonder een paar uur te liggen.
De dokter hoort me bezorgd aan en laat een extra bloed- en leveronderzoek uitvoeren. In het uiterste geval vermindert ze dosis, of pauzeert ze zelfs de kuur een week.
Enkele uren later belt ze me opgetogen. Alle waarden zijn uitstekend, er is niets aan de hand.
De volgende ochtend tik ik braaf weer twee pillen naar binnen. Nog 25 dagen.
Alle doosjes die ik in vier maanden leegde


