Uitslagen

Ik was al een paar dagen stik nerveus, voelde constant mijn hartslag en overslag natuurlijk. In mijn hoofd menig scenario afgespeeld.

Om half 1 liep ik naar de bushalte (mijn vader wilde wel mee, maar dat wilde ik niet.) Nu kon ik een podcast in mijn oren doen en me afsluiten en afleiden. Dat doe ik liever dan een gesprek voeren als ik nerveus ben.

Ik was 20 minuten te vroeg in het ziekenhuis, maar dat maakt me niks uit, het voelt als ‘thuis’ daar dus geen extra spanning.

Om 13.40 uur werd ik binnen geroepen voor een hartfilmpje en bloeddruk meten (aan beide armen tegelijk). Ik probeerde me zoveel mogelijk te ontspannen, maar toen ik mijn hartslag na die tijd bekeek via mijn applewatch wat dat echt een failure hahahaha..

Na het hartfilmpje en de bloeddruk meting, mocht ik de wachtkamer weer in om te wachten op het gesprek met de arts.

Terwijl ik mijn zinnen probeerde te verzetten en een chocomelk dronk (die uit de automaat van het umcg is zooo lekker) werd mijn naam opgeroepen.

Ik mocht gaan zitten en ik gaf aan dat ik behoorlijk nerveus was voor deze afspraak. Ze stelde me gelijk gerust door te zeggen dat alles er goed uit zag. Er viel een last van mijn schouders!

Toen begonnen we het gesprek pas echt. We bespraken de echo van mijn hart terwijl we die bekeken en ik was doorgestuurd door de Nefroloog ivm een gehoord ruisje (de cardioloog hoorde het ook) en natuurlijk mijn boezemfibrileren op 1 oktober. Ze kon de data zien in mijn telefoon, helaas is mijn horloge niet zo nieuw dat ze ook een ecg uitdraai kon zien. Maar ze vermoedde idd wel een boezemfibrileren en omdat ik een vrouw ben, ben ik wel een kandidaat voor bloedverdunners. Maar omdat ze het niet zwart op wit hebben en mijn hart er op de echo en holterzoek goed uit ziet, wil ze daar mee wachten.

Conclusie: Mijn hart ziet er prima uit, moet aan de bel trekken als ik weer boezemfibrileren voel en gelijk ergens een hartfilmpje laten maken. Ook dan hoef ik pas weer terug te komen.

Ik voel me goed bij deze conclusie vooral omdat alles verder goed is nagekeken en ze niet verwacht dat het snel weer zal gebeuren en de hart overslagen die ik voel zijn niet erg, ik ben me er gewoon heel bewust van op het moment, dat zal dus ook wel beter worden.

Voor nu over 2 week weer bloedprikken voor mijn nieren en dan kan ik me daar verder op focussen.

Vorige week al bloedgeprikt voor mijn nierfunctie en die is helaas gedaald van 45% naar 36% in zeer korte tijd. Dit kan door nieuwe medicatie komen, dus even vinger aan de pols..