We stappen in die trein

Vanmorgen mocht ik voor controle naar de nefroloog. Een afspraak waar ik voor het eerst van mijn leven tegenop zag.

Ik wist natuurlijk de uitslagen van oktober al, maar ze wilde ook van nu bloeduitslagen. Dus vrijdag (toen ik met en voor mijn vader in het ziekenhuis was) ben ik even naar het lab gelopen om een buisje bloed te laten prikken.

Ongeveer 2 uur later zag ik de uitslagen in de app. Gelukkig was mijn nierfunctie niet nog meer gezakt.

Maar goed vanmorgen had ik dan een gesprek met de arts. Zij was net als ik geschrokken van de snelheid waarmee mijn nierfunctie zakt.
Ik ben eerlijk naar haar geweest en gezegd dat het me zwaar valt om deze achteruitgang te accepteren. Dat begreep ze...

Vandaag hebben we een aantal afspraken gemaakt, met het bloedprikken de volgende keer gaan ze mijn bloedgroep uitzoeken en aangezien mijn man wil proberen donor voor mij te zijn ❤️️ moet hij ook bloedprikken om zijn bloedgroep te bepalen.

Ik krijg uitnodigingen voor infoavonden over buikspoelen, dialyse en transplantatie. Ook moet ik vaker voor controle en krijg ik afspraken bij een andere afdeling zodat ik gesprekken krijg met maatschappelijk werk, dietisten etc. met andere woorden... We stappen in die trein! De trein naar transplantaite en/of dialyse.

Het kan nog 2 jaar duren, maar het kan ook binnen een jaar zijn. We gaan het meemaken...