Nier gedoneerd, en dan...?

Half april nier gedoneerd aan mijn vrouw (twee jaar dialyse-patiënt, transplantatie tegen bloedgroep in). Donderdag de ingreep, van de zaal arts mocht ik op zaterdag al naar huis als ik wilde (ben zondag gegaan). Op de voorlopige ontslagbrief een half a4-tje met leefregels: gebruik van pijnstillers (geen nsaid's meer), 2 liter drinken per dag , niet zwemmen of baden, eerste 6 weken buikspieren niet te zwaar belasten en 'luister naar uw lichaam'.
Na 2 weken telefonisch contact chirurg. Mijn klachten van vermoeidheid: 'u doet al te veel'. Na 6 weken onderhoud verpleegkundig specialist transplantatiekunde: 'tijd geven voor herstel'. Na 3 maanden controle verpleegkundig specialist nefrologie: 'u doet al te veel, u wilt te snel'. Had al eens gekscherend gezegd dat ik mijn nier terugwilde, helaas, dat is geen mogelijkheid.
Ik laat nu driemaal daags de hond uit en rommel wat in huis of tuin. En dan heb ik het al gehad voor de dag. Dit is dus kennelijk nog te veel. Mag nu over 9 maanden terug voor controle, maar als ik er behoefte aan heb dan kan er tussentijds nog bloed worden geprikt en kan er nog een gesprek volgen.
Graag had ik, tijdens verblijf, of bij ontslag gehoord wat voor mogelijk traject ik kon verwachten. Dat ik bijvoorbeeld na een aantal maanden nog steeds erge vermoeidheidsklachten kon hebben ('s-avonds als een zoutzak op de bank, bij enige inspanning zweten als een rund). Dat je bij warm weer, als donor, ook hier veel last van kon hebben (vermoeidheid, drukkend gevoel in je hoofd, 's-middags als uitgeblust in de schaduw). Dat je bij temperatuur rond de 10 graden al naar een trui verlangd.
Ik snap dat men niet voor elke donor kan voorspellen wat de uitkomst zal zijn maar wat meer informatie zou wel wenselijk zijn.
Ik was overigens aangenaam verrast dat ik van de Nierstichting een mooi geschenk kreeg als dank dat ik donor wilde zijn. Dat deed mij goed.