Mij wereld staat op zijn kop

Ik werd doorverwezen naar een nefroloog en kreeg allerlei onderzoeken. Helaas kon men geen oorzaak vinden van mijn nierfalen. Ondertussen bleef ik door gaan met werken terwijl mijn lichaam eigenlijk niet meer wilde. Ik probeerde alle ballen in de lucht te houden . Ik ben een alleenstaande ouder en opgeven is geen optie was mijn moto. Ondertussen was ik bezig om via sociale media een nierdonor te vinden. Totdat ik afgelopen februari met spoed werd opgenomen en een hals katheter kreeg en moest gaan dialyseren. Er was geen tijd meer om een shunt aan te leggen in mijn arm. Opeens was ik patiënt . En moest ik drie keer in de week dialyseren.

Ik vond/vind dit vreselijk ik zie alleen maar zieke mensen om mij heen en vraag me af of ik in een foute film zit. En toen werd ik ziek. Ik kreeg ademhalingsproblemen en werd helaas hierin niet serieus genomen door de nefroloog. Twee dagen later belde mijn zoon 112 en kwam is op de IC terecht. Ik werd geïntubeerd . Mijn longen waren vol gelopen met vocht en ik kreeg ook nog een hartkatherisatie. Dit alles is mij na de tijd verteld door de artsen. Inmiddels ben ik gelukkig weer thuis en heb ik mijn leven te danken aan mijn zoon die zo snel 112 heeft gebeld. Ik ben door verwezen naar een medische psycholoog om te praten over het trauma dat ik heb opgelopen. Ik heb een klacht ingediend bij het ziekenhuis omdat ik niet serieus ben genomen door de nefroloog . Dit alles was te voor komen geweest. Binnenkort zal er een gesprek plaats vinden met de nefroloog, ombudsfunctionaris en mij.

Mijn wereld staat op zijn kop ik ben geestelijk en lichamelijk een wrak. Ik ben nu op zoek naar een nierdonor en hoop zo de kwaliteit van mijn leven terug te krijgen en moeder te kunnen zijn voor mijn zoon. Elk dag kijk ik op mijn mail en hoop zo dat er een dag komt dat iemand zich aanbied als donor.