Print blogartikel
Blog
Ik leefde in een hel
Ben zo ontzettend ziek geweest en niemand wist wat ik had.. zovele fouten zijn er gemaakt, verwijten en oordelen
Maar helaas had alles voorkomen kunnen worden.
31 januari 2021 | 1 minuut lezen
2016..
De zomer van, de bouwvak begon het was warm en plakkerig..
En ik raakte ziek, dacht een goeie griep te pakken te hebben. Hartje zomer.
Na 2 weken dacht ik: dit is geen griepje en ging ik naar m’n nieuwe huisarts. Ik was onlangs verhuisd naar Overijssel
In een periode van 4 maand kwam Ik elke week bij de huisarts.
Bloed onderzoeken wel 10, maar niks wees op iets.. mijn bloeddruk was wel wat hoger maar niet schokkend.
Ik bleef ziek, ik spuugde elke maaltijd binnen een uur weer uit en huilde tranen aan de telefoon met mijn moeder.
Wat een powervrouw die moeder van mij! Al vanaf m’n twaalfde ben ik ziek, ik kreeg Diabetes. Ook niet geheel ongecompliceerd geweest😅.
Ik hou van je mam, wat er ook gebeurt!
Ik las op internet dat gastroparese een veel voorkomende complicatie is van langdurige hoge glucose waarde.. you feel me?
Ik dacht ik weet wat ik heb, ik ben niet gek!!
Ik vroeg om Domperidon en een onderzoek naar Gastroparese.. De huisarts was overigens niet tot amper bekend met deze ziekte.
In de tussen tijd van onderzoeken raakte ik zwanger door mijn pil heen (achteraf bleek de Domperidon en mijn prikpil niet goed samen te werken) en was ik al gebroken met de vader van mijn nog ongeboren kind.
ik verhuisde na een tijdje, nog ziek, naar mijn moeders huis.
Ik ging naar de POP poli in het ziekenhuis omdat ik zwanger was en diabetes heb. (23 jaar)
De onderzoeken kwamen stil te liggen omdat ik naar een ander ziekenhuis ging. Ik wachtte bijna 3 maand voor een doorwijzing en bleef maar overgeven en domperidon slikken.
Ik kreeg dokter Sanders als mijn arts voor de zwangerschap en daarnaast een diabetes verpleegkundige mdl arts en Tedo mijn Psycholoog. En ohja een maatschappelij werkster, een hele bijzondere vonden mijn moeder en ik.. niet om hoe ze eruit zag, juist niet heel gewoon maar beloofde van alles wat ze niet waar kon maken, we vertrouwden haar volledig maar zij bleek toch anders dan wij dachten..
De misselijkheid werd natuurlijk erger en de domperidon stopte ik maar mee.. ik kreeg Zofran, voor mensen met chemo, want ik bleek na 20 wk zwanger HG te hebben, kort maar krachtig: Extreme zwangerschaps misselijkheid.🤢
in mijn volgende blog vertel ik wat er hierna gebeurt is.. ik ga mijn zoontje in ons heerlijke bad stoppen!
👩👦#MoedervanMilan
