Onee! Wat is er aan de hand?

Sinds een paar dagen heb ik last van een lichte druk achter mijn ogen en hoofdpijn.

Ik voelde mij niet slecht of ziek maar ook niet top fit.

Helaas ging mijn temperatuur wel gestaag omhoog waardoor het ineens de 38 graden had bereikt.

Dan begin ik al te denken en te piekeren hoe dit kan en wat er aan de hand is, want ik heb geleefd volgens de regels en geen gekke dingen gedaan.

Zoals het LUMC patientenboekje beschrijft en zoals het uitgelegd wordt moet je bij 38 graden koorts bellen.

Dit heb ik gedaan en er werd overlegt met de nefroloog a.d.h.v. mijn klachten wat de procedure zou zijn.

Ik werd een half uur later teruggebeld door de nefroloog en die verzocht mij om direct naar de eerste hulp in het LUMC te komen.

Eerst heb ik mijn vader opgehaald want die wilde mee en ik had al in gedachten dat ik daar zou moeten blijven zodat hij met mijn auto terug kon rijden.

Spullen had ik niet meegenomen omdat ik die ochtend al op het werk was en direct door naar het ziekenhuis zou gaan.

Aangekomen bij de eerste hulp werd er eerst een covid-test afgenomen en vragen gesteld m.b.t. coronaklachten.

Hier voldeed ik niet aan maar een test werd wel afgenomen.

Ze hebben gelijk een hartfilmpje gemaakt en een echo van mijn longen ,want gezien mijn verleden willen zij geen enkel risico nemen of dingen over het hoofd zien.

Na 3,5 uur geïsoleerd wachten kwamen de resultaten binnen.

Longen zien er goed uit en geen afwijkingen, hart ziet er ook goed uit en ook daar geen afwijkingen in.

Ook de covid-test is negatief.

Toch is er iets waardoor ik telkens hoofdpijn heb en koorts krijg.

In overleg met de nefrologen hebben ze besloten mij nog een nacht te houden om te achterhalen wat mijn klachten kan veroorzaken.

Eerst ben ik naar de acute opname afdeling gebracht. dinsdag hebben zij een longfoto laten maken om er nog een keer zeker van te zijn dat er geen beginstadium ontstekingen zijn in mijn longen.

Er zijn ook diverse keren bloedgeprikt en urine afgenomen om de waardes in de gaten te houden.

Kreatinine is nog steeds hoog en blijft lichtjes stijgen.

Ze dachten eerst aan afstoting en aan de veranderde dosis medicatie maar kwamen tot conclusie dat de waarden niet passen bij dit beeld.

Ook zijn er weer diverse echo’s gemaakt door de nefroloog zelf om uit te sluiten dat alles nog goed werkt en hoe het eruit ziet.

Helaas moest ik weer een nacht blijven.

Op woensdag moest ik een CT scan laten maken van mijn romp omdat dit apparaat veel nauwkeuriger laat zien wat er in mijn lichaam zit in de hoop zo uit te sluiten wat ze op de echo niet goed kunnen zien.

Na lang wachten had ik aan het einde van de dag de uitslag.

Resultaat:

Ze hebben 2 dingen gezien op de CT scan.

Het eerste wat ze gezien hebben is dat er een abces onder mijn nieuwe nier zat van ongeveer 1x2x3cm. Dit zou te maken kunnen hebben met de hoofdpijnen die ik telkens kreeg.

Hiervoor werd ik voor donderdag ingepland bij de radioloog om een echo uit te voeren en met een naald weg te zuigen.

Eenmaal bij de radioloog hebben ze een echo afgenomen en kwamen ze erachter dat de abces dieper lag dan ze dachten en dat zij het niet wilde riskeren om dit eruit te zuigen.

Ik werd weer naar de acute afdeling gestuurd en de nefroloog ging overleggen met de interventie-radioloog of hij het kon weghalen.

Een uur later lag ik alweer in de prik kamer en konden ze het met de echo nu beter zien en werd het gelijk weggezogen.

Het bleek inderdaad pus te zijn. Niet heel veel maar genoeg om een kweek te maken en om een antibiotica te geven.

Het tweede wat ze zagen is dat er een vernauwing in mijn slagader van de nier zit.

Dit zou kunnen verklaren dat de mijn nierfunctie achteruit gaat en dat mijn bloeddrukken erg hoog zijn. Denk aan 170/99 en zo op en neer.

Vrijdag pakken ze dit op en zullen ze d.m.v. een echo bepalen of een stance zetten een optie is of dat het operatief moet gebeuren.

Dit is nog even afwachten.

Na de tweede niertransplantatie hoopte ik dat het goed zou gaan maar helaas zijn er weer dingen waarvan ik en mijn naasten van schrikken.

Gelukkig zijn we er nu vroeg bij en voel ik me niet zoals de eerste keer.

Ik voel me nu gewoon goed maar niet top.

Ik sta er zelf positief in omdat we er nu achter zijn wat het is en het al deels verholpen is.

Volgende keer weer een update met de vernauwing van mijn slagader.