Mijn tweede transplantatie

Het ging ineens allemaal heel snel, nouja, bij elke niercontrole ging mijn nier steeds meer achteruit.

Mijn nierpercentage zat op 9%. Ik wist al wie wilde doneren ( mijn zus ) alleen zij werd maar niet opgeroepen om onderzoeken te doen.

Mijn zus heeft toen zelf gebeld naar het ziekenhuis en kwam er zo achter dat het ziekenhuis niet mag oproepen en dat ze heel blij waren dat ze had gebeld.

Vanaf toen ging het snel!

Mijn zus kreeg een datum waarop zij naar het LUMC Moest komen om onderzoeken te doen, kijken of ze mag doneren.

En het resultaat : het mag en kan!

Mijn zus was er kalm onder en ik was erg blij.

De maandag nadat mijn zus goedgekeurd was belde zij naar het LUMC met de vraag wanneer er plek was om geopereerd te worden.

Dit zou 30 juni worden, want dan hadden ze plek.

Ik blij en mijn zus blij.

Paar dagen later belde mijn zus op dat ze is gebeld door het LUMC om de operatie te verschuiven naar 18 mei!

Dit was ineens zo snel dat er allerlei dingen geregeld moest worden op het werk.

Een dag later werd het 12 mei.

Iedereen om ons heen waren super enthousiast en blij voor ons dat het zo snel kon.

Wel moest ik nog allerlei onderzoeken doen om de operatie zo goed mogelijk te verlopen.

2 weken voor de operatie moest ik bloedprikken in het LUMC.

en paar dagen ervoor naar het ziekenhuis om onderzoeken te doen.

En uiteindelijk werd ik dinsdag 11 mei opgenomen en om nog andere onderzoeken te doen zoals een longfoto en een hartfoto.

Die dag kwamen er ook artsen en verplegers langs om het 1 en ander uit te leggen.

Uiteindelijk heb ik alles al meegemaakt en was dit een herhaling maar wel fijn om alles nog een keer door te lopen.

Woensdag 12 mei: het was zover.

Mijn zus kwam om half 7 in de ochtend mijn kamer binnen om even doei te zeggen en om half 8 werd zij naar beneden gebracht.

Uiteindelijk heb ik veel aan haar gedacht in de hoop dat alles goed zou verlopen.

Om 11 uur ben ik opgeroepen om naar beneden te gaan.

Ik werd naar het OK gebracht en werd klaar gemaakt met infuus. De artsen stelde mij gerust dat alles goed ging met mijn zus.

In de holdings kamer heb ik nog een uur en een kwartier gelegen voordat ik naar de operatiekamer werd gereden.

Daar lig je dan, naar de lampen aan het staren en alle mensen om je heen alles gereed maken om te opereren.

Iedereen stelt zich van te voren netjes voor en vertellen wat hun rol is bij de operatie.

Daarna gebruiken ze slaapmiddel in je infuus en weg was ik.

Mijn operatie heeft ongeveer 4 uur geduurd.

Na de operatie ben ik naar de PACU gebracht om uit te rusten en rustig wakker te worden.

PACU is De Post Anesthesia Care Uni, een afdeling met meer bewakingszorg dan de normale afdeling.

Ik kan me herinneren dat ik half 5 op de klok zag staan en dat ik op alle vragen adequaat reageerde.

Mijn moeder was nog langsgeweest en verder lag ik daar met een paar andere mensen.

Nu lig ik weer op de normale nierafdeling en gaat alles goed.

Ik voel me top! Alleen mijn wond is nog gevoelig.

Ook hebben ze een drain erin gelaten om zo het overige bloed af te voeren.

Morgen mogen er als goed is wat slangetjes uit en mag ik lopen.

De vochtzakken hebben ze van 3 liter naar 1 liter gebracht omdat mijn nier goed werkt om het vocht af te voeren.

15 Mei:

inmiddels is de drain eruit en mijn katheter ook.

infuus hebben ze iets te vroeg eruit gehaald waardoor deze weer even voor 1 dag terug moet.

Al met al gaat het erg goed en ben ik benieuwd naar de komende 6 maanden wat mij te wachten staat.

Blijft het nu wel goed gaan?

Ik houd jullie op de hoogte.