Afstoting, dialyseren én een nieuwe nier

In de zomer van 2017 kwam Timo thuis van een vakantie op Gran Canaria en heel snel daarna is hij in het ziekenhuis in Tilburg terecht gekomen. Hier is nog van alles geprobeerd om de nier te redden, maar dat is helaas niet gelukt. Hij is uiteindelijk overgeplaatst naar zijn 'eigen' ziekenhuis in Nijmegen (Radboud). Hier moest hij direct beginnen met dialyseren, er werd een shunt geplaatst in zijn hals. Na een aantal dialyses in Nijmegen is hij overgeplaatst naar de Gelderse Vallei in Ede, dichterbij huis.

Gezelligheid

Dit was een stuk gezelliger voor hem (hoop ik haha) omdat ik in het ziekenhuis in Ede werk. Zo kon ik bijvoorbeeld mijn lunch bij Timo naast het bed opeten om hem weer een half uurtje gezelschap houden. Of ik ging tussendoor even wat lekkers brengen of een praatje te maken.

Als ik op de afdeling was zag ik natuurlijk veel meer patiënten liggen/zitten, van alle leeftijden. De eerste paar keer dat ik de afdeling opliep maakte dat best indruk, allemaal zieke mensen bij elkaar aan de dialyse. Al deze mensen hadden een nieuwe nier nodig, sommige waren al jarenlang aan het dialyseren, heftig! Ik heb dus van heel dichtbij gezien wat het met een mens doet.

Allereerst zijn we natuurlijk super blij dat dialyse bestaat, maar aan de andere kant is het een manier van overleven. De ene dag naar het ziekenhuis om te dialyseren, de andere dag daarvan bijkomen en de volgende dag kon je alweer naar het ziekenhuis en dat week in, week uit. Wij gingen weer op zoek naar een nieuwe donor. Mijn moeder was sowieso geen match vanwege de bloedgroep, ik mag geen nier doneren omdat ik zelf al geopereerd ben.

Lieve tante Marga

Gelukkig was daar onze lieve tante Marga, zij wilde haar nier afstaan aan Timo. Zij is het hele traject ingegaan van onderzoeken en gesprekken met de artsen. Uiteindelijk bleek dat zij niet direct kon doneren omdat zij hetzelfde weefselfoutje als mijn vader had (wat vrij uniek is omdat je heeeel veel weefselfoutjes kan hebben en zij geen bloedverwant is), hier kan je maar eenmalig medicatie tegen krijgen. Wat nu? Marga wilde alsnog haar nier afstaan in ruil voor een nier voor Timo, hoe gaan we dat doen? Al snel kwam cross-over voorbij; een ander koppeltje vinden waarmee je een soort van kan ruilen. Bij de eerste poging leek het meteen raak, maar helaas bleek dit na veel onderzoeken niet door te kunnen gaan. Dan maar weer wachten op de volgende ronde…

Altruïstische donor

Tot er gebeld werd vanuit het Radboud: een altruïstische donor had zich gemeld en leek een juiste match voor Timo! We moesten zelf even kijken wat dat precies inhield, een altruïstische donor. Zwart wit gezegd: er komt iemand bij het ziekenhuis en biedt zijn/haar nier aan. Na de weer vele onderzoeken en testen bleek het een juiste match voor Timo, hij kon na een half jaar dialyseren weer getransplanteerd worden!! Ook Marga heeft uiteindelijk haar nier gedoneerd aan een onbekende en zo zijn er via het zogenaamde domino-effect meerdere patiënten geholpen, wat een topper is het ook, die tante van mij! Ook met haar gaat het nog steeds hartstikke goed gelukkig.

Operaties

Deze tijd was natuurlijk weer erg spannend en heb ik op een hele andere manier beleefd dan in 2004. Nu stond ik overal heel dichtbij en wist ik wel degelijk wat er allemaal aan de hand was. We waren we met het gezin (en verdere familie) heel nauw betrokken bij het proces. De dag van operatie zijn mijn vader, moeder, vriend van Timo en ik met z’n alle in Nijmegen geweest om hem voor de operatie nog te zien, daarna zijn we de stad in gegaan om de tijd een beetje te doden wachtend op het telefoontje… Daarna zijn we direct terug naar het ziekenhuis gegaan, hij lag op de MC om nog in de gaten gehouden te worden, hij was heel snel weer bij en gelijk een heel ander persoon. Hij zat rechtop in bed en wilde zijn tanden poetsen om zich weer even op te frissen, heel fijn om hem gelijk zo te zien!! Nog steeds bizar te bedenken dat dit zo snel kan gaan...

Tijdens de operatie van Marga ben ik met mijn vader, moeder, Timo én natuurlijk ome Ron in het ziekenhuis gaan wachten. Ook daar mochten we na de operatie al redelijk snel bij en vooral Timo vond het extra fijn om te zien dat het goed met haar ging. Wij uiteraard ook!