De aanmelding en eerste afspraak

Na januari 2020, toen ik voor het eerst in contact kwam met de ontvanger, heb ik echt de tijd genomen om over de donatie na te denken. Wat voor gevolgen kan het voor mezelf hebben? Hoe zal mijn directe omgeving erop reageren? Deze vragen spookten heel vaak door mijn hoofd. Dat lijkt me ook zeker niet gek. Het is dan ook een heel grote beslissing.

Maanden gingen voorbij, tot eind juni 2020. Toen heb ik voor mezelf de knoop doorgehakt. Ik belde het ErasmusMC op. Ik gaf tijdens het telefoongesprek aan dat ik een nier wil doneren aan iemand. En toen ging het vrij vlot. Op 13 juli 2020 kon ik terecht. Ik zou op die dag dan ook de ontvanger voor het eerst ontmoeten. Dat wilden we allebei erg graag.

Ik heb op die dag ook mijn zus meegenomen. Want ja... Twee horen meer dan één. En het is altijd fijn om steun bij je te hebben. Het eerste gesprek was gewoon een intakegesprek. Daarin werd uitgelegd wat heel het traject inhoudt. Das best veel informatie kan ik je zeggen. Maar dat is maar goed ook. Je moet echt goed voorgelicht worden.

Ik kreeg ook een informatiepakket mee die ik thuis dan rustig door kon lezen. Daarin zat een boek (Mijn nier voor een nieuw leven), schema's van transplantatiemogelijkheden en overige relevante informatie.

Daarna werd ik doorgestuurd om een ECG (hartfilmpje) te laten maken en om wat bloed af te laten nemen. Die onderzoeken stellen op zich weinig voor. Ik kreeg daarna nog twee grote flessen mee zodat ik 48 uur voor de volgende afspraak urine op kon vangen. Dan kunnen ze precies zien hoe mijn nieren werken.

Tussen de afspraken door leerde ik de ontvanger kennen. We deden een bakje koffie met diegene zodat we elkaar wat beter konden leren kennen. Hoe het bij ons gaat is niet helemaal de normale gang van zaken, maar we wilden het allebei en het voelt heel erg goed. Het was een hele fijne kennismaking. En ja... Ik wil echt dat mijn nier naar die ontvanger gaat!