Het duurt lang

Ik zal eerst positief beginnen, want daar probeer ik zo veel mogelijk ook aan vast te houden.

afgelopen dinsdag heeft mijn partner zijn wekelijkse controle gehad. De week er voor was hij een week stabiel gebleven op 45%. Tegenwoordig kun je al vrij snel je eigen bloeduitslagen inzien. Dus toen wij net thuis waren van de controles kwam hij naar mij toe dat hij afgelopen week al het gevoel had dat het beter ging, maar durfde dat niet te hard te roepen. Zijn nierfunctie was in een week 9% procent gestegen en zit nu dus op 54%. Allebei werden we overladen met een heerlijk gevoel.

Echter blijft mijn buik gevoelig. Ik heb het idee dat het meer in mijn buikwand zit en ook iets zwaardere pijnstilling helpt er niet echt tegen. Ik denk toch meer dat het een zenuwpijn is. Voor de zekerheid de verpleegkundig specialist gebeld om verder te informeren. Zoals ik het omschrijf denkt zij ook aan een zenuwpijn en daar kun je niet echt veel aan doen en heeft langer de tijd nodig om te herstellen. Ik zei al dat mijn huid een half jaar wat verdoofd aan voelt vind ik niet erg, maar nog een half jaar dit daar moet ik niet aandenken, want dat belemmert mij constant. Nu word mijn consult een week vervroegd en kan ik als het goed is volgende week al op controle komen bij chirurgie. Dan kunnen zij het goed beoordelen en kijken waar het precies/ vandaan komt. Mogelijk dat ze bij de ingreep toch een zenuw mee hebben geraakt of dat die bekneld zit. Ben weer benieuwd. Ik ga nl volgende week weer voor het eerst bij mijn werk op visite en kijken voor een verdere planning om mijn werk weer op te bouwen. Hoop niet dat mijn herstel nog veel langer gaat duren.

Dus volgende week een lang dagje Rotterdam. Mijn partner in de ochtend zijn wekelijkse controle en ik in de middag. 🤞🏻💖