Eerste controle

Morgen is de transplantatie al weer 3 weken geleden.

Begon allemaal voorspoedig, waardes zagen er goed uit voor mijn vriend. Deze waren wat wisselend, maar dat is normaal. Echter zou mijn vriend zondags ook naar huis mogen, maar bleven de waardes zakken tot 39%. Dat was een tegenvaller. Mijn vriend was bang dat het mis zou gaan en dat het allemaal voor niks zou zijn geweest en voelde zich daar vooral schuldig over naar mij toe. Hem dit meteen uit zijn hoofd proberen te praten en toch nog iets optimistisch proberen te blijven. Wel vervelend dan de afstand tussen elkaar, maar familie bracht mij iedere week weer naar Rotterdam zodat ik even op bezoek kon, was zelf ook nog aan het herstellen. Maar liever dat hij wat langer in het ziekenhuis bleef en dat de nier behouden blijft. Ze zijn meteen met een prednison stootkuur begonnen via het infuus. Hierdoor schoot zijn suiker weer omhoog. Verder hebben ze een biopt van de nier genomen. Gelukkig bleken er geen afstotingsverschijnselen te zien te zijn. Hij bleek een lichte urineweginfectie te hebben en kreeg daar een antibiotica kuur voor. Omdat de waardes weer iets op waren gelopen, naar 45%, mocht hij eindelijk weer naar huis.

lekker samen thuis rond hobbelen en herstellen.

Achteraf gezien heb ik de ingreep bij mijzelf onderschat. Zei op een gegeven moment ben liever nog een keer 9 maanden zwanger met een natuurlijke bevalling dan dat ik nog een keer zo’n ingreep zou laten doen. Meen het niet echt want ben blij dat ik dit heb kunnen en mogen doen voor hem. Gisteren heeft hij dan ook de eerste controle weer gehad en is gelukkig stabiel gebleven op de 45%.

Hopelijk blijft dit verder stabiel, misschien nog iets oploopt, maar hier is iedereen al heel tevreden mee.

Hij heeft over het algemeen meer energie dan mij en ik word op momenten moe van mijzelf, maar ach ja dat hoort er ook bij.

Wij hebben veel steun vanuit familie en vrienden om ons heen, nog steeds, dat doet ons erg goed, nogmaals thanx allemaal xxxxxxx