Kut kut

Eindelijk was het vandaag zo ver.

Ik had net twee paracetamol gehad, operatie kleding lag klaar en zou ongeveer over een halfuurtje naar de OK gaan.

Toen kwam de chirurg binnen gelopen dat de operatie vandaag niet door ging.

Mijn vriend had al een paar dagen last van donkere ontlasting. Dat kan duiden op bloed. Gisteren hadden ze hem nog rectaal onderzocht en waren zijn waardes goed. Echter hadden ze vanmorgen bij hem bloed geprikt en waren zijn waardes iets gedaald. Dit kan wijzen op een bloeding. Dit willen ze eerst achterhalen en verhelpen voordat ze de operatie door gaan zetten.

Verstandelijk begrijp ik dit, maar mijn emoties namen de overhand. Afgelopen week was ik al meer gespannen, maar ik merkte dit ik heel relaxt was sinds we gisteren in het ziekenhuis waren opgenomen.

Mijn vriend moest langer nuchter blijven omdat ze een scopie gingen doen. Echter is daar niks uitgekomen, want er zat nog voeding in zijn maag, ondanks dat hij de afgelopen dagen alleen maar bijna vloeibaar kon eten. Nu moet hij nog nuchter blijven tot morgen en gaan ze opnieuw een scopie proberen. Ze denken misschien een zweertje/bloeding hoger in zijn darmen of maag.

Dat moeten wij dan weer afwachten. Als het gunstig is en ze kunnen het verhelpen dan willen ze proberen de operatie volgende week in te plannen. Anders zou het zonde zijn van het hele voortraject van de afgelopen weken.

Ik hoop dan wel dat ze hem tot de operatie in het ziekenhuis houden, want zijn energie is nu echt op door heel het traject en de extra onderzoeken.

Ik ben inmiddels net thuis. Ik had vanmorgen al mijn ontslag gekregen na het bericht dat het niet door ging. Ben de hele dag daar gebleven en net door vrienden naar huis gebracht.

Nog even afdraaien, morgenochtend kort bezoekje aan de kids en dan weer door naar Rotterdam. Afwachten wat er morgen uitkomt.