Blog

Blogje van mijn dochter

Mijn, mogelijke, donor!
25 mei 2018 | 2 minuten lezen

Zo nou eindelijk blik vanuit mijn ogen.
Wat en waarom ik er voor gekozen heb.

Ruim 2 jaar terug wouden mijn vader en Mar met mij praten.
Vertelde ze over Mar haar nieren en afnemende gezondheid.
Toen heb ik al gezegd dat ik me best wou laten testen.
Maar dat idee vonden ze toen nog maar niks.
Aangezien ik vrij jonge kinderen heb.

Maar toen kwam er een vriendin om de hoek dus mijn aanbod kon van de baan.
Toen dat helaas niet door kon gaan, wouden ze toch kijken of mijn vader kon ook die mocht helaas niet.
Dus het eindigde weer met niets waarop ik toen gezegd heb dat mijn aanbod nog stond.
Want waarom zou je niet proberen toch.
Want niet geschoten is altijd mis
Zo gezegd zo gedaan.

Want waarom zou je niet een ander helpen als die mogelijkheden er zijn.

En ja er zitten risico’s aan.
Maar voor Mar hangt er meer vanaf dan voor mij blijf ik bij.
En idee dat mijn vader nog langer met haar verder kan leven is ook wat waard toch.
En daarbij blijf ik erbij als er mogelijkheden zijn moet je die benutten.


En tuurlijk vind ik het ergens spannend.
Maar bang ben ik niet.

Mijn lichaam is kerngezond en dit soort operaties voeren ze niet voor de eerste keer uit.


Kortom gaan met die twingo en op naar Rotterdam.

Afgelopen 1 maart was dan zo ver!
Speciale dag, afgelopen jaar is mijn oma overleden en 1 maart was haar verjaardag.
Letterlijk een engeltje bij me…

Onderzoek na onderzoek.
Waarom ik de vraag kreeg of ik uit twente kwam….
Personeel wist niet echt wat ze met me moesten.
Maar we hebben best gelachen!

Maar goed van 1 maart op naar 27 maart en daar bleken de eerste uitslagen goed.
Op 4 mei kreeg ik de scan en die viel me best tegen.
Ze spuiten van die troep in je.
Puur vergif vind ik het maja alles voor het goede doel he.
En dat deed me echt zeer.
Maar ik heb het overleefd en er echt wel even last van gehad.

En gister 24 mei was dan moment van de waarheid.
Werd een ja of een nee.
En gister werd het een ja.

Nu die chirurg nog omkopen en feest kan beginnen.
Want ik zou er voor zorgen dat erasmus me hoe dan ook gaat herinneren! Dat mens wat volgens hun uit twente kwam maar toch niet zo bleek te zijn.

Voor nu ff klein verhaaltje van mij!

En mensen leef , lach en geniet!

We leven allemaal maar 1x en juist daarom maak er wat van