Print blogartikel
Blog
Bijzonder....Lief...
23 april 2018 | 1 minuut lezen
Een blogje waarop ik even heb moeten broeden.
Want hoe omschrijf je het gevoel dat je hebt nou?
Dat had ik toen een vriendin het aanbood…
Dat had ik bij het aanbod van mijn man….
En nu weer!
Het is niet te omschrijven, zo bijzonder, zoveel liefde.
Toen ik ziek bleek waren onze beiden kinderen meteen bij en met ons.
Leefden ze vanaf het eerste moment mee.
Nu zul je zeggen; da’s logisch, het zijn tenslotte je kinderen!
Maar biologisch gezien (en alleen biologisch gezien!) zijn ze niet van mij.
Hoewel ze vanaf het allereerste begin wel als eigen voelden.
Wee je gebeente als je mijn kind iets aan wil doen; dan kom ik even langs!
Dat gevoel was er meteen.
Inmiddels weet ik dat het andersom ook goed zit.
Ons M. is bijvoorbeeld ook mee geweest naar een voorlichtingsavond anderhalf jaar geleden.
Over nierziekte en donatie bij leven, georganiseerd door Treant en het UMCG.
Was erg interessant.
Vanaf toen heeft ze wel eens tussen neus en lippen door gezegd dat ze zich ook wel wilde laten testen eventueel.
En, omdat haar duidelijk werd dat , wat dan ook, doneren belangrijk was en levensreddend is is ze vanaf dat moment al bloeddonor geworden.
Dat vond ik al onwijs goed van haar.
Ons zorgzame M ;-)
Toen ik haar kwam vertellen dat haar vader ,helaas, alsnog afviel als donor de laatste keer kwam zij met de vraag: “Zal ik me laten testen? Dan weten we in ieder geval of ik wel of niet mag doneren, nu blijven we het ons maar afvragen of het misschien zou kunnen!”
Ze heeft er goed over nagedacht, het er met verschillende mensen over gehad en nu gaan we komende week naar het emc!
Laten voorlichten en misschien de eerste tests al doen; zodat we dan weten of ze eventueel door mag als donor.
Als dat nou niet de ultieme liefdeverklaring van een stiefkind is weet ik het ook niet meer!
We maken er in ieder geval een leuke dag van en Opa vermaakt zich maar met de kleinkinderen ;-)
Ik hou jullie weer op de hoogte!
Fijn weekend!
XM
(de eerste onderzoeken zijn inmiddels geweest; daar blog ik binnenkort weer over!)



