09-11-18 De opname

Op 28-8 moet ik, maar ja we rijden met z’n drieën dus iedereen mag vroeg uit bed, me melden op de afdeling om 8.30 uur….
Marleen haar kamer zou pas klaar zijn om 13.30; dan moet zij zich melden.

Dat is wel erg vroeg….en rekening houdend met files onderweg vertrekken we dus om 5 uur bij ons Marleen vandaan!

Ontbijt mee in de auto, de koffers had Roelf er gisteravond al in gezet.

En voor Marleen op de achterbank een dekentje en kussen, wie weet kan ze nog wat slapen onderweg.

Ik rij, zoals bijna altijd.
Vanaf Amersfoort staan we regelmatig in de file en dus zijn we pas om half 9 in de parkeergarage.

Voordeel van zo vroeg is dat er nog redelijk wat plaats is ;-)

We melden ons aan bij de zuil en zoeken de afdeling.

We blijken 10 hoog te liggen….hebben we in ieder geval een sky line uitzicht en in het donker zien we allemaal lampjes in de verte!

Boven aangekomen moeten we weer de dagkaart laten zien bij de zuil en gaat de gastvrouw ons voor naar de afdeling.

Marleen haar kamer blijkt al klaar te zijn dus kan zij ook meteen haar koffer kwijt.

We hebben mazzel; de kamers liggen naast elkaar.

Ook fijn voor Roelf, deur uit, ernaast er weer in en beide vrouwen lekker dichtbij.

Wel zo makkelijk….

Maar ongewoon, normaal liggen er wel wat kamers tussen donor en ontvanger!

Ik mag meteen een buisje of 13 bloed af staan en mag op een potje plassen (zo’n klein potje van 150ml; altijd lastig mikken ;-) )

Tussendoor nog even een Thorax foto (man dat Erasmus is immens, ik zou er met gemak verdwalen en het is groter als mijn dorp!

Ongeveer 2x zo groot…..en 12x zo hoog ;-)

Ook wordt er nog een ecg gedaan en dan ben ik wel zo’n beetje klaar voor vandaag…

En ook Marleen mag aardig wat buisjes bloed vullen; ze zijn wel fanatiek daar hoor!

We kruipen met z’n drieën op “mijn” kamer en kletsen wat, kijken rond en wachten op wat komen gaat.

Ook kunnen we alvast via de tablet in de kamer ons warme eten kiezen.
Marleen gaat voor stamppot andijvie, ik voor doperwtjes en wortels en Roelf, ook hij krijgt eten bezorgd omdat wij er liggen en hij bij mij op de kamer slaapt, kiest spinazie.

Er komen allerlei artsen en andere mensen langs….met vragen, lijsten, opmerkingen en die dingen van ons willen.

Ook de nefroloog en chirurg komen langs.

Die laatste komt binnen met de mededeling: Zo…wat dacht je? Ik leg de druk even extra hoog met een leuk artikel?!

(shit…ik had nog gehoopt dat hij het nog niet gelezen had. Die timing ook van zaterdag de wisselwerking die uitkomt en dinsdag opname).

Voordat ik echt kan reageren lacht hij en zegt: Ik ben erg blij met het artikel! Zo komt er meer bekendheid en hopelijk kunnen we zo meer mensen helpen!

Pfieuw….dat scheelt weer!

Ook de rest van de week blijken mensen het artikel gezien en gelezen te hebben; het is inmiddels ook gedeeld door o.a. het Erasmus zelf op de sociale media. En dus hoor ik af en toe “je komt me bekend voor…” of “Aha, de BP ,.. bekende patiënt!”

Gelukkig is iedereen positief over het stuk, leuk om te horen!

Maar goed, terug naar de dokters.

De chirurg legt nog 1x uit wat ie allemaal gaat doen bij ons en ze tekenen zowel bij mij als bij Marleen een pijl op de buik.

Bij Marleen links; die nier verhuisd.

Bij mij rechts; daar komt ie erin, onderin de buik stuk makkelijker te bereiken.

We krijgen te horen dat Marleen, mits er geen spoedjes komen, morgen als eerste patiënt gepland staat.

Rond 10:00 zal ze worden opgehaald en ik ben dan richting 13:00 aan de beurt.

Ook komt er nog iemand langs van een studie naar afstoting met de vraag of ik mee wil werken.

Ze nemen dan extra (jaja, nog meer dan ik al “doneer” ;-) ) buisjes bloed af en af en toe willen ze ook wat urine hebben.

Hiermee onderzoeken ze of er makkelijker, voor de patiënt, onderzocht kan worden of er afstoting plaats vind. M.a.w. of er in bloed en urine stofjes worden gevonden die wijzen op, mogelijke, afstoting.

Ik vraag nog even of ik er iets voor moet doen of laten en of het invloed heeft op mijn medicatie maar nee, ze willen alleen die extra buisjes en potjes.

Nou prima, dan werk ik graag mee! (en hoop hard dat ze aan mijn bloed qua vinden afstotings stofjes niks zullen hebben….)

Ook ons Marleen wordt gevraagd mee te werken aan een onderzoek.

Deze is naar hoe de donor het allemaal ervaart en hoe de nazorg wordt ervaren.

Ook zij werkt (natuurlijk) mee.

Top vind ik dat!

Marleen krijgt vandaag nog een infuus in haar hand, de nieren moeten extra vochtig worden/blijven.

Arme kind loopt zich het ongans naar de wc!

Gelukkig heeft ze een wc voor zichzelf (heerlijk hoor die privé-kamers! Eigen kamer, geen snurkende buur, badkamer voor jezelf….)

Nadat we met ons drieën hebben gegeten op de kamer van Roelf en mij gaat Marleen op haar eigen kamer computeren, tv kijken en haar liefdes bellen.

We proberen bijtijds te gaan slapen….morgen een lange spannende dag!

Liefs, M