Energie...of het gebrek aan...

Ik schreef van de week in mijn blog dat ik nog terug zou komen op de energie die ik heb.
Best lastig om onder woorden te brengen.
Ik wil namelijk niet klagen!
Ik hoop wel dat ik met dit blog een eerlijk verhaal laat zien van hoe ik dit beleef.

Dus moet ik nu een potje eerlijk zijn (wat misschien overkomt als klagen maar zo is het niet bedoeld!)

Ik moet nu echt toegeven dat de grens een stuk dichterbij is komen te liggen dan ik mezelf(en anderen) probeerde voor te houden.
1 afspraak op een dag is de max. en dat dan max 3 x per week want elke dag een afspraak heeft hetzelfde resultaat als de nierdag had; dat wees zo’n week met 5 afspraken in 5 dagen een paar weken terug al uit.
Ik dacht toen trouwens dat het gewoon allemaal teveel was omdat er ook schilders rondliepen en teveel en niet kunnen liggen/slapen overdag.

Maar hoe leg je het nou echt uit?
Ik weet het niet.
Gewoon moe dekt de lading niet.
Doodmoe zoals na een flinke griep komt behoorlijk in de buurt.
Inclusief soms de pijn in je lijf die daarbij hoort.
Maar dat weer niet elke dag.
Helaas wel een keer of 2,3 per week; lastig afspreken dus.
Het is trouwens niet alleen lijfelijk moe, het is ook geestelijk, een hoofd vol watten noem ik dat.
Dat je soms amper uit je woorden komt omdat er geen plek meer is in mijn hoofd; zoiets.

Toen zag ik dit plaatje langskomen op internet (zie onderaan)

En dat komt wel overeen.

Als ik gedoucht heb heb ik daarna een uur of 2 nodig om “bij te komen”.
Ik knap dus niet op van douchen; eerder af!
Dan komt het ook zeer regelmatig voor dat Roelf me moet helpen afdrogen omdat ik gewoon niet meer kan.
Ik plan douchebeurten dus met de kalender in de hand: dan moet ik naar de dokter dus de dag ervoor douchen dus die dag niks…. Bijvoorbeeld.
En soms moet ik en wat doen en douchen op 1 dag, dat is teveel van het goede.
* niet schrikken maar nee, ik douche niet elke dag…oeps   *

Maar mijn grenzen liggen niet vast!
De ene dag is ie verder weg als de andere.
En ik bezit ook nog zoiets als wilskracht, daar kom je ook een eind mee.
Ik ga regelmatig, heel bewust, over mijn energiegrenzen heen.
Omdat het niet anders kan, of omdat ik dat wil.
Dan probeer ik wel hersteltijd in te plannen.

En dat lukt meestal wel, 2 dagen later ben ik weer op aarde en mijn eigen irritante ik ;-)
Maar de nierdag bewees dus dat te ver over de grens gaan best flink wordt afgestraft.
En de afstraffingen zijn steeds een tikkie harder/intenser…..