Kleine herstelsteloperatie

maandag 13 januari ben ik opnieuw geopereerd.

En hoe gek dan ook; dit keer was ik ontzettend zenuwachtig. De vorige keer toen er een nier verwijderd zou worden, had ik nergens last van en nu heb ik er een paar weken slecht van geslapen. Waarschijnlijk omdat ik nu weet dat het ook 'bijna' mis zou kunnen gaan. Het ging gelukkig goed.

Al snel na de operatie van de nierdonatie bleek dat een stuk huid van ongeveer 4 cm (1/3 van de totale wond) aan een spier was vastgehecht of iets dergelijks. Dit veroorzaakte continue pijn direct bij mijn maag, onder mijn borstbeen. Mijn litteken loopt van mijn borstbeen langs mijn ribbenboog naar mijn zij en is ongeveer 12 cm lang. Sporten (zelfs fietsen naar mijn werk) was niet mogelijk omdat ik niet genoeg kon ademhalen. Alsof mijn longen geen ruimte hadden om uit te zetten. Eten was ook een uitdaging want mijn maag kon nergens heen. Voorover zitten ging niet, lang rechtop zitten ook niet. Het voelde eigenlijk de hele dag alsof ik een riem direct onder mijn borsten, heel strak had aangetrokken.

Hoewel ik vrij snel bij de controles al heb aangegeven dat die plek niet oké voelde, moest ik wachten tot al het hechtweefsel was opgelost en het litteken rustig was, voordat er weer in gesneden kon worden. Bij een echo van die locatie was al wel gezien dat er iets niet goed zat en dat kon worden opgelost.

En maandag 13 januari was het zover. Nu zes weken later, mag ik nog niet sporten/fietsen/hardlopen en dat is best frustrerend, maar ik voel verschil. Ik voel me beter. De dagelijkse pijn is weg en ik voel nu alleen de wond af en toe. Omdat er ook door en in mijn middelste buikspieren gesneden was mag ik daar nog geen kracht op zetten. Dat mag pas langzaam worden opgebouwd vanaf 12 weken na de operatie. Maar het gaat goed. Ik voel me een stuk beter. Zitten lukt beter, eten gaat beter en met ademhalen voel ik ook niet meer continue die 'strakke riem'.

Je hebt er even last van werd me verteld. Dat even duurt best lang vind ik. Maar toch zou ik het zó weer doen. Ondanks die complicatie bij de operatie die mij is overkomen, zou ik het zo weer doen. Ik waardeer mijn kwaliteit van leven alleen maar meer en gun die een ander ook.