Weer is wat anders...

Ik weet niet waarom maar ik heb weer een heftige variant van iets te pakken, helaas maar waar ik zit/lig weer in het UMC Utrecht. Dinsdagochtend werd ik helaas weer wakker met koorts. Na een aantal keer bellen en wachten.. kreeg ik te horen dat ik mocht komen. Eenmaal op de eerste hulp kreeg ik natuurlijk weer alle onderzoeken en mochten we weer wachten...

Dit keer geen blaasontsteking, nee dit keer waren allebei de longen de sjaak. Om de goede longontsteking te bepalen werden er nog extra onderzoeken gedaan. Nog een bloedgas onderzoek, extra urine onderzoek en de niet zo prettige bronchoscopie. Helaas voor mij ging dat bij de plaatselijke verdoving zetten al niet lekker. Na 2x proberen gelukkig besloten te stoppen. Wel moest het onderzoek eigenlijk echt gebeuren. Dus hebben ze flink overlegt en mocht ik op naar ok. Dus ik lekker slapen en hun hun werk doen. Top. Ook kwam ik weer een oude bekende tegen. Voor de operatie kwam ik namelijk nog mijn kaakchirurg tegen. Die herkent mij ook altijd en kent mijn verhaal ook goed geloof ik. Vraagd ook altijd hoe het gaat, met mij maar ook op de boederij en met moeders. (Moeders ging vaak mee naar de afspraken en we hadden vaak erg veel lol)
Vandaag (zondag 26/11)  kreeg ik te horen dat de longontsteking waar ze aandachten, zeer waarschijnlijk de goede was. Gelukkig waren ze al begonnen met behandelen. Helaas is dit dus wel een heel hardnekkige ontsteking. Ik krijg al sinds het begin van de opname extra zuurstof en heb die dus nog steeds. Verder is het nu gewoon beetje afwachten. Langzaam proberen de zuurstof af te bouwen en dan kijken we weer verder. Nog geen idee hoe lang ik hier nog ben dus we wachten het af.

Ja dit was weer even een lange blog. Maar soms kan het gewoon niet korter. Jullie weten me vast te vinden als je wat vragen wil.