Het leven valt weer is niet te plannen

Zoals jullie weten kwamen wij woensdag 16 Augustus terug van onze vakantie, een vakantie waar wij erg van genoten hebben en veel leuke dingen gedaan hebben. Een vakantie waarvan ik zelf dacht mijn energie op zich goed verdeelt te hebben. Na thuis komst op het gemakje een beetje opgeruimd, wasje aangedaan en boodschappen gedaan.. en toen kwam daar toch die vermoeidheid om de hoek zetten. Wel hadden we nog een BBQ gepland staan in de avond bij mijn ouders en ja daar wilde ik natuurlijk heen. Ondanks de vermoeidheid toch gegaan maar ook weer op tijd naar huis. Thuis gelijk me bedje in en meneer nog even naar zijn ouders. Toen die terug kwam (1uur later) sliep ik nog niet. Wel was ik inmiddels erg warm, ik gloeide helemaal… maar ja de thermometer zat nog ergens verstopt in mijn tas en dus toch gewoon proberen te slapen. Helaas was dat alleen niet zo’n succes die nacht. Ik kreeg weer die gekke stekende pijn in mijn knieën en kon dus lastige blijven slaan/lopen in de nacht. Omdat ik ook nog lekker hoesten en me vriend niet wakker wilde maken… toch een paar keer beneden geweest. Laatste keer lukte het me even niet weer naar boven te gaan. Dus maar even bij Luna op de bank gelegen en dat ging op zich prima. Na een uurtje toch weer naar boven en nog paar uur op bed gelegen, helaas werden de klachten niet minder.

Ondanks dat ik al een afspraak had staan dacht ik toch dat het wel verstandig was om het ziekenhuis te bellen. Want ja deze klachten betekenen vaak niet veel goeds. Om 7 uur belde we de verpleeg afdeling en deden we ons verhaal. Helaas kregen we te horen dat er geen arts was op dat moment en dat we over een uurtje maar de poli moesten bellen. Nou vooruit zo gezegd zo gedaan. Om 8uur belde we dus maar de poli. Helaas kwamen we daar niet veel verder.. mevrouw zou wel de arts een bericht sturen met de vraag of die mij terug wilde bellen maar verder kon ze niks. Nou een uur later helaas nog niks en ja arts had poli dus ging ik er ook maar vanuit dat ze niet ging bellen. Dus zelf maar weer de telefoon gepakt. Eind conclusie ook deze mevrouw kon weinig voor me doen en vroeg of ik niet gewoon naar de controle afspraak kon komen zodat de arts me zelf kon zien. Gelukkig was de pijn inmiddels minder (paracetamol begon te werken) en dus toch maar in de auto gestapt. Maar ja inmiddels wel laat. Dus prikken is net op tijd gelukt.. mede doordat de arts natuurlijk weer uit liep. Maar goed eenmaal bij de arts mijn verhaal gedaan (uitslagen waren nog niet bekend) en omdat ik natuurlijk al even lekker hoest en daar maar niet vanaf kom, heeft ze geluisterd naar mijn longen en mocht ik een foto maken. Dit kon gelukkig gelijk en erna weer gelijk terug naar de arts. Bij terug komst na de foto waren de bloeduitslagen inmiddels wel bekend. Arts viel dus ook maar gelijk met de deur in huis, met het feit dat de uitslagen niet goed waren en dat ze mij wilde opnemen. Dit snapte ik helemaal en was ik het ook mee eens. Dus zo gezegd zo gedaan. Wel moest er eerst nog even een leuke mond/neus swap afgenomen en kon ik niet gelijk een kamer op de eigen afdeling krijgen. Dit omdat ik een kamer voor me zelf moest hebben en die was niet gelijk beschikbaar. Maar na een paar uur was er toch plek en werd ik over geplaatst van afdeling 4c naar afdeling D2. Een afdeling waar ik natuurlijk al veel te vaak geweest ben en dus inmiddels ook sommige mensen al een klein beetje ken.

Omdat deze blog toch al best lang is/word en ik toch niet alles precies per dag meer weet. Zal ik proberen alles een beetje samen te vatten. Over alle dagen hebben ze meerdere onderzoeken gedaan. Onderzoeken zoals dus die mond/neus swap, urine onderzoek en ook werd mijn ontlasting onderzocht en natuurlijk werd er elke dag bloed geprikt.. ook al was dit niet altijd een groot succes. Want mijn vaten gaan dit steeds minder leuk vinden.

Tot nu toe is in iedergeval de conclusie dat ik een luchtweginfectie op basis van Corona HKU + Rhinovirus heb/had. Deze variant van Corona was al bekend voordat al het corona gebeuren los barstte in de wereld en ook was het een milde Variant. Maar ja door mijn afweer medicatie kon ik dit natuurlijk sneller en makkelijker oppikken en er meer last van krijgen. Uiteindelijk heb ik 4 dagen aan het vocht gezeten en 5 dagen een antibiotica kuur gehad via het infuus. Dat hoesten blijf ik waarschijnlijk nog wel even doen.. maar verder hoop ik dat mijn kracht en conditie weer snel beter worden. Ik was natuurlijk nog herstellende van de vorige nog heftigere opname.. dus helaas ben ik weer wat stappen achteruit gegaan. Maar goed we gaan er weer met volle moed tegen aan en hopelijk gaat het snel de betere kant op.

Dit was het weer, mocht je nog vragen of zo hebben. Stel ze gerust