De week doormidden

De week vordert alweer.

Vanaf Keulen zijn we gevaren naar Andernach en daarna naar Boppard.
Vandaag, woensdag, gaat de vaart naar Cochem.

De sfeer zit er goed in. En is zelfs nog flink verbeterd, nadat ons Nederlands voetbalteam, mede door de aanmoedigingen in “ons voetbalstadion”, de wedstrijd tegen Estland heeft gewonnen. Dat was nog een hele toer om een goede plek te bemachtigen. Het grote scherm kon helaas niet gebruikt worden, dus het was flink dringen bij de best grote televisie in de ontvangsthal.

Gelukkig heeft het zonnetje ons ook kunnen vinden, dus dinsdagmiddag is al heerlijk genoten van de terrasjes. Grote ijscoupes en verkoelende drankjes werden aangerukt. Na het bezoek aan Boppard, werd het zonnedek goed gebruikt. Dat geeft een echte vakantiestemming. Ik heb zelfs een aantal blote buiken gespot!

De jaarlijkse bingo-avond werd dit jaar verzorgd door Neeltje en Jans. Ze maakten er een waar spektakel van. Bij elke volle bingokaart werden we toegezongen: “we hebben een kien, we hebben een kien, wie niet weg is, wordt gezien. We hebben een kien, we hebben een kien, we hebben een ….. BINGO!!
De Poseidonsokken waren als prijs het meest in trek!

Ik zit dit blog te schrijven terwijl om mij heen van alles gebeurt:
De legpuzzel op de tafel wordt aangevallen door diverse mensen en begint al flink op te schieten; de yogaploeg op het dek wringt zich in allerlei bochten; er zit een groepje vrouwen alle handwerkjes te bespreken die ze gemaakt hebben en in het zonnetje worden de nodige bladzijdes weggelezen. De koffie wordt rondgebracht met een heerlijke mini-muffin.

Het is zeer goed toeven op de Poseidon.

Het besef dat dit de laatste keer is dat deze reis wordt georganiseerd door de Nierstichting begint bij iedereen beetje bij beetje binnen te komen. Gister in Boppard hoorde ik het diverse keren: “het is echt de laatste keer dat ik hier kom. Zo jammer!”