Het weerzien

Het begon in Utrecht voor mij al met een heerlijk weerzien met de daar aanwezige verpleegkundigen/vrijwilligers. Het is elk jaar weer een feestje om elkaar te zien en ons weer te verkneuteren op de komende week.
In de bus waren ook al weer een flink aantal bekende deelnemers, die zo te horen weer ontzettend zin hadden in een mooie vakantieweek.

De busrit naar de opstapplaats in Arnhem ging heel voorspoedig. En ook daar weer vele bekenden. Er werden heel wat knuffels uitgedeeld en ontvangen.
Dat zal wel voor verbazing hebben gezorgd bij de “nieuwe” deelnemers. Kent iedereen elkaar??? Nou dat scheelde niet veel. Er zijn veel deelnemers die vele jaren achtereen meegaan met deze Rijn-Moezelreis.

Nadat alle wegbrengers van boord waren gebonjourd, kon de reis beginnen. De eerste dag is altijd een lange vaarmiddag en -nacht. Tot de volgende ochtend varen we door tot Keulen.

De gezelligheid zat er gelijk al in. In de lounge kropen oude bekenden bij elkaar om even bij te kletsen en de nieuwe deelnemers voegden zich moeiteloos hiertussen.
Erg leuk om te zien dat iedereen zijn plekje zo snel weet te vinden.

Na een welkomstwoordje van de kapitein, een heerlijke cocktail en natuurlijk de gebruikelijke uitleg van de veiligheidsvoorschriften, kregen we ons eerste diner. WAUW, dat schepte verwachtingen voor de rest van de week. Super lekker!

Na een ietwat onrustige nacht vanwege het gebrom van de motor, werd de volgende dag Keulen bezocht. Rondom De Dom was een bellenblazer en straatmuzikanten te zien/horen. Dat nodigde zelfs uit tot het doen van een dansje! Zie de foto’s bij dit blog.

Na de warme lunch ging de eerste groep, onder begeleiding van 4 verpleegkundigen/vrijwilligers op weg naar de dialyse. De thuisblijvers hebben Keulen nog onveilig gemaakt.

Het was weer een prima start van deze vakantieweek!