Een bijdrage van mijn broer in Hier heeft u mijn nier

Het is nu maandag 16 december precies een week na de operatie.

Een mooi moment om de week te evalueren beginnend bij zondag 8 december 20.00 uur de dag van de opname.

Het infuus werd aangesloten om de nieren goed te spoelen en vanaf dat moment mocht ik niets meer eten of drinken om helemaal nuchter zijn voor de operatie. Een spannende nacht brak aan ik heb geen oog dicht gedaan. Ik denk dat dat de spanningen waren, je gaat toch afscheid nemen van een vitaal orgaan – maar wees gerust - met één nier kun je heel goed leven dus niet getreurd. Voor de ontvanger breekt een nieuw tijdperk en een nieuw leven aan en daar is het allemaal om te doen toch. En neem van mij aan dat die nacht een eeuwigheid duurde. Om 00.7 uur werd ik voorbereid op de operatie en om 7.30 uur werd ik naar de operatiekamer gebracht.

Voor de narcose werd een rug blokkade aangebracht, dit is een directe pijn bestrijding in het gebied waar geopereerd wordt in plaats van een infuus. Ik weet uiteraard niet of er tijdens een operatie onder narcose sprake kan zijn van droomslaap of wellicht op de uitslaapkamer net voor het ontwaken maar op enig moment trok mijn hele leven aan mij voorbij - een soort Christmas Carol met de engel uit het verleden het heden en de toekomst.

Om 11.30 werd Louise gebeld dat de operatie goed verlopen was en dat ik naar de recovery gebracht werd. Toen ik wakker werd had ik veel pijn, niet van de operatie maar van mijn rug. Drie uur stil op een plank liggen is geen pretje voor een rug patiënt. De rest van de week was zwaar, zowel lichamelijk als geestelijk. Donderdag mocht ik weer naar huis. Wel moet ik bekennen dat ik de operatie zwaar onderschat heb.

Zaterdag vroeg Louise aan mij "met de wetenschap die je nu hebt zou het je het weer doen Jan?" Hierop heb ik volmondig ja geantwoord want met mijn donatie heb ik voor iemand anders – een heel ziek iemand - het leven enorm veranderd en hopelijk weer een stuk kwaliteit van leven kunnen geven. Ik heb de ontvanger een brief geschreven waarin ik mijn motivatie heb omschreven en ik hoop dat ik hierop een reactie krijg. Dat zou dan voelen als het laatste stukje waarmee ik dit hele traject en de transplantatie kan afsluiten.

Wel heb ik begrepen dat de operatie bij de ontvanger ook goed verlopen is. In verband met de anonimiteit krijg ik hierover geen verdere mededelingen. Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de belangstelling en aandacht. Op de eerste plaats Louise, mijn vrouw - steun en toeverlaat. Zonder haar had ik dit niet kunnen doen. Ten tweede mijn zus.

Zij heeft het hele traject op Facebook en nieren.nl beschreven in de vorm van blogs met de titel 'hier heeft u mijn nier'.

Verder mijn naaste familie, vrienden, kennissen en mensen die ik niet ken. Ook mijn collega's in Born en Helmond. Tevens mijn dank aan de verpleeg afdeling B4 van het UMC Maastricht voor de goede medische verzorging en uiteraard de coördinator van de interne geneeskunde die mij begeleid heeft in dit traject. Ik denk dat ik de kerst van 2019 een speciaal tintje heb gegeven, iets waarop ik met trots terug kijk.