Postoperatief nieuws in hier heeft u mijn nier

Mijn broer is sinds gisterochtend ervaring deskundig in het doneren van een nier. Saillant detail is nog wel dat wat in het eindtraject als een ‘mogelijk’ struikelblok werd gezien dat door de vaatchirurg nader beoordeeld moest worden uiteindelijk heel goed heeft uitgepakt. Hierover meer straks.

Wij waren zondagavond samen toen hij en zijn vrouw zich op de afdeling meldde voor de opname. Mijn broertje is iemand die gemakkelijk contact maakt en hij was niet in het minst uit het veld geslagen toen de verpleegkundige het infuus aanbracht om de nieren goed te spoelen en hem vroeg of hij toch niet een beetje gespannen was voor de ochtend van de operatie. Zij bloeddruk was wat aan de hoge kant maar bij een meting iets later was het prima.

‘Nou, niet direct gespannen maar ik vindt het wel spannend dat het nu echt gaat gebeuren’.

Dat is een typerende reactie van mijn broer, niet overdrijven want ik ben een grote jongen. De verpleegkundige vond deze (wat premature) reactie wel ontwapenend en ze vroeg dan ook of hij aanstaande woensdag, haar eerstvolgende werkdag na de operatie, wellicht al met ontslag zou zijn. Hij had het zich toch eenvoudiger voorgesteld dan het een dag later bleek te zijn. Dit heeft niets te maken met ontoereikende voorlichting, integendeel…

Het is de instelling waarmee wij groot geworden zijn, hoofd omhoog en de schouders eronder. Mijn moeder die echt heel erg lief en zorgzaam was had een standaard tekst die absoluut opbeurend bedoeld was maar niet altijd als zodanig werd geïnterpreteerd. Bij het meisje, voor je een jongetje bent is het over en voor mijn broers, het is over voor je een meisje bent.

De operatie is geweldig voorspoedig verlopen voor hem en voor de ontvanger. Beiden maken het volgens de chirurg erg goed en als aan het begin genoemd, de dubbele aansluiting bij zijn nier had vervelende gevolgen kunnen hebben, maar is een cadeautje gebleken voor de ontvanger. Ook dit extra bloedvat is gebruikt tijdens de operatie. De prognose is vooralsnog voor beiden erg positief.

De chirurg heeft hem gevraagd of hij met de kennis en ervaring van nu, postoperatief, eenzelfde keus gemaakt zou hebben met betrekking tot het doneren van zijn nier.

Hierop heeft hij zonder aarzelen volmondig ja gezegd. Hij zou het zo weer doen. Ja, hij had gister pijn en was in de uitslaapkamer geëmotioneerd bijgekomen uit de narcose, maar dat was snel over. De emotie van zoveel maanden voorbereiding en toeleven naar deze dag hebben voor een ontlading gezorgd en niets menselijks is ons mensen vreemd hé!! Vandaag gaat het alweer beter en hij heeft mij met klem gevraagd te vermelden dat hij geweldig goed verzorgd en bijgestaan wordt door de verpleging en artsen.

Hij maakt het dus erg goed en laat iedereen hartelijk groeten en wenst jullie hele fijne feestdagen.

Graag wil ik iedereen hetzelfde wensen. Ook ik hoop dat iedereen fijne dagen tegemoet gaat en dat er ook op slechte dagen een lichtpuntje mag zijn. Als iets uitzichtloos lijkt kan er toch een berichtje komen dat het leven in een heel ander perspectief kan plaatsen.

Hier heeft mijn boer het voor gedaan en ik heb het al genoemd in de reacties op face book, door zijn initiatief en de berichtgeving hierover hebben zich twee potentiële donoren voorgesteld die hetzelfde voornemen hebben - ook op anonieme basis een nier te willen doneren. De uitkomst had niet beter kunnen zijn,

Liefs,

Margreet.

Vandaag al weer iets beter dan gisteravond hè broertje. ❤