Hier heeft u mijn nier onkosten vergoeding voor de donor

Update Hier heeft u mijn nier

Mijn laatst geplaatste update sloot ik af met het voornemen iets uit te leggen over de kosten die, in het voortraject middels een uiterst complete screening en ter voorbereiding van - en in de revalidatieperiode na transplantatie - gemaakt worden.

Het begon met de intake en de screening om te zien of mijn broer een geschikte donor zou kunnen zijn voor het afstaan van een nier. De anonieme donatie bij leven. Nu dit het geval is lijkt het mij goed verslag te doen van een aantal zaken die hier een rol in spelen met betrekking tot de kosten en hoe deze uiteindelijk verrekend worden.

Al voor zijn eerste kennismaking in Maastricht heeft mijn broer eerst eens bij zijn eigen zorgverzekeraar gevraagd of de kosten die gemaakt worden voor de screening in rekening worden gebracht, cq verrekend worden met zijn wettelijk verplichte eigen risico van 385 euro per jaar. Het antwoord bevreemdde hem toch enigszins, dit zou inderdaad worden verrekend met zijn verplichte eigen risico volgens de dame die hem te woord stond. Dat zou dus betekenen dat hij bij gebleken geschiktheid naast het afstaan van zijn nier ook gelijk zijn eigen risico van 385 euro zou moeten betalen. Kosten die gemaakt worden ten behoeve van een donatie die in het belang van de ontvanger is, dat lijkt tegenstrijdig en dat is het ook. In Maastricht werd dit snel ontzenuwd.

De transplantatie stichting betaald alle kosten die gemaakt zijn in het screeningstraject. Mocht in het voortraject blijken dat je niet geschikt bent als donor betaald het ziekenhuis deze kosten. Nu gebleken is dat er een operatie komt worden alle daaruit voortvloeiende kosten betaald. Het is een omvangrijk circuit waar links en rechts kosten noch moeite worden gespaard de donor te compenseren.

De uren die mijn broer afwezig is geweest voor de screening worden door de transplantatie stichting voor honderd procent vergoed en gecompenseerd bij zijn werkgever, hier schreef ik al eerder over.

Als mijn broer het ziekenhuis bezoekt mag hij zijn reisgeld terugvragen, hetzij in vergoeding van kosten met het openbaar vervoer of vergoeding van de gemaakte kilometers met zijn auto. Als de operatie straks gepland is krijgt zijn vrouw ruimhartig de middelen en tijd om hem te bezoeken, ook haar reistijd wordt op dezelfde manier vergoed. Het is zelfs zo – dat noem ik ruimhartig – dat als zij om welke reden dan ook niet kan reizen om haar man te bezoeken er voor haar hotel accommodatie gezocht en vergoed wordt. Er wordt geld vrijgemaakt voor huishoudelijke hulp tijdens het revalidatieproces en mocht het zo zijn dat er huisdieren zijn die door de donor worden verzorgd en waar voor de zorg geen tijdelijke vervanging gevonden kan worden mag er een beroep gedaan worden op tijdelijke verzorging in een asiel zolang dit nodig is. Het is een uitgebreid scala aan voorzieningen waarover nagedacht is en waarin de donor ruimschoots gecompenseerd kan worden als de noodzaak hiertoe aan de orde is. Het lijkt een saai rijtje maar het is prettig en van belang dat je als potentiële donor ook over de zakelijke kant geïnformeerd wordt.

Ik heb mij wel afgevraagd op wie al deze kosten verhaald gaan worden, een stichting is er niet om winst te maken maar is ook niet een puur charitatieve instelling, toch? En inderdaad, het totale kostenplaatje wordt keurig neergelegd bij de verzekeraar van de ontvanger. Er is wel degelijk een ‘verhaal’ constructie waarover ziektekosten verzekeraars en de nier en transplantatie stichting overeenstemming hebben bereikt over wie wat betaald. Het is een verdienmodel dat gebruikelijk is in de gezondheidszorg die niet charitatief is. Gelukkig ook niet zou ik haast zeggen. Wetgeving voorziet hierin. De donor krijgt een vergoeding van 385 euro die na de operatie wordt uitgekeerd.

Na deze opsomming wil ik nog wat anders kwijt, mag ik dit een aanvullende karakterschets noemen? Ik hanteer deze term om de volgende reden. In al deze weken waarin ik schrijf over de perikelen rondom zijn donatie van een nier hebben mijn broer en ik uiteraard veel contact en nemen wij de gesprekken en vorderingen samen door die hierop betrekking hebben, maar er is meer gebeurd. Er is voor mij een dimensie aan ons contact toegevoegd. Genegenheid is er altijd geweest en wij zijn altijd in elkaars doen en laten geïnteresseerd geweest maar de gesprekken zijn intiemer geworden en ik zie een kant van mijn broer die ik hiervoor minder zag. Waarvan ik mij minder bewust ben geweest zou ik eigenlijk moeten schrijven. Dit is absoluut te ‘verhalen’ op zijn onderneming waarin ik een klein radertje ben geworden. Je praat over hele persoonlijke dingen met elkaar en vraagt naar dingen die je anders waarschijnlijk niet zou vragen en die ook niet ter sprake zouden komen.

Familie is vanzelfsprekend zou je kunnen zeggen. Je hebt banden op grond van gezamenlijke ouders en een gedeelde jeugd. Deze banden hoeven geen voorwaarde te zijn voor de kwaliteit die je hieraan wil toekennen. Het meeste zal goedbedoeld zijn en je kunt je familie niet uitzoeken. Doe er mee wat je kan en investeer erin als je het belangrijk vindt.

‘Je weet dat er twee dingen zijn waar ik goed in ben, vaderlandse geschiedenis en bijbel kennis,’

Mijn broer is beter in deze leer dan ik en hij zei het verder zo: ‘helemaal niet omdat ik overdreven gelovig ben en iedere week vooraan in de kerkbanken zit, verre van dat.'

Wij behoren tot de generatie van de ontkerkelijking. Maar, ging hij door ’ik bid iedere avond voor het slapen gaan het gebed dat ik als klein kind op de zondagsschool en later op de catechisatie geleerd heb.’

Haha, dan zegt hij toch nog even dat hij denkt dat dit uit Lukas komt maar dat hij dit zou moeten googelen. Ik zou het zelf echt niet weten. Hij doelde op het Onze Vader dat toch als een universeel gebed gezien mag worden, natuurlijk ken ik het ook maar heb met betrekking tot het bidden geen rituelen. Wel voer ik in gedachten gesprekken met mijn dierbaren, het formele bidden beleid ik op deze manier min of meer. En ja, toch ook met de vraag of zij in het licht mogen lopen. Het is al zo donker voor zo veel mensen om ons heen en op de planeet die aarde heet, dat ik graag iedere dag zou willen vragen: ontferm u over ons.

Voor mijn broer zijn de regels van het Onze Vader ‘vergeef ons onze schulden gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren’ het fundament van het christendom. Ik ken de woorden ‘ik geloof in de algemene christelijke kerk’. Dat laatste zou ik nog steeds heel graag onderschrijven maar om mij heen hoor ik te vaak dat er weinig tolerantie is voor andersdenkenden of belijdende in de verkeerde kerk. Dat bestaat ook nog! Laat staan voor mensen die geen lid meer zijn van een kerkgenootschap en dat nooit geweest zijn. Daar gaan bij mij de stekels al weer recht overeind. Er moet voor ieders overtuiging plaats zijn zolang dit niet ontaard in het zaaien van haat of aanzetten tot het ondermijnen van de rechtstaat. Ik dwaal enigszins af, wat doe je als je er heel bewust voor kiest je kind te laten dopen? Wij hebben beiden kinderen en kleinkinderen.

Daar hadden wij het over.

Jan als de meest bijbel vaste van ons twee weet dat de ouders beloven hun kind te willen opvoeden in de leer van de christelijke kerk. Robert Long noemt dat in één van zijn liedjes – een kind opvoeden in eer en deugd - wij hadden het erover dat niemand perfect is maar dat de essentie van het leven toch is dat je in conflicten moet kunnen geven en vergeven. Vergeten is soms moeilijk maar het is ook ‘des’ mens om fouten te maken en die moet je kunnen vergeven, niemand is tenslotte perfect, toch? En wat ik persoonlijk ook wel weer mooi vond, hij refereerde aan een gezegde van onze oma, van moeders kant, wie goed doet goed ontmoet.

Heel plotseling is de man van mijn nichtje overleden en haar zoons hebben tijdens de herdenking mooie herinneringen opgehaald en typerende uitspraken en gewoontes van hun vader aangehaald. Een van beide zoons sloot af met ‘Here zegen deze spijzen amen.’ Nu twijfel ik even of ik christelijk met een hoofdletter C moet schrijven en amen met een hoofdletter A.. Jan?? Maar toch, heeft het iets moois en vertrouwds als er aan een gebed wordt gerefereerd dat je als kind hebt leren bidden. Jan, als ik in gesprek ben zal ik zeker de allerbeste uitkomst voor je vragen en om steun en wijsheid als je het even niet meer weet.

Je bent nooit alleen.

Google heeft voor ons beslist en alles wordt klein geschreven..