update rond de perikelen Hier heeft u mijn nier

Toch cross-over in Maastricht.

Er worden in Maastricht, anders dan wij dachten toch wel cross-over transplantaties verricht maar Maastricht doet niet mee aan het landelijke systeem omdat dit op het gebied van de logistiek te veel inspanning vergt, eerder schreef ik al over de logistieke middelen van het U.M.C. in Maastricht betreffende de twee operatie units die voor transplantatie doeleinden worden gebruikt.

Tijdens zijn eerste screening gesprek heeft mijn broer al aangegeven het liefst in Maastricht geopereerd te willen worden – dit om logistieke redenen die zijn gezin en familie betreffen. Op de landelijke donoren lijst te staan heeft uiteraard voordelen maar er kan dan ook uit alle uithoeken in het land een match gevonden worden en dat zou kunnen betekenen dat er veel gereisd moet worden als de geografische afstand donor-ontvanger groot is. In zijn geval kan dat beslist een beperkende factor zijn en daarom zijn besluit zich tot een operatie in Maastricht te beperken.

Op 13 augustus werd mijn broer gebeld door een arts die betrokken is bij het transplantatieteam dat zij, om tijd te winnen, nu alvast gaan zoeken naar een single-match in de regio Maastricht. Volgens de betrokken arts zou er in deze regio absoluut behoefte zijn aan deze vorm van transplantatie en nu al actief zoeken betekent tijdwinst als de vaatchirurg op 04 september ook groen licht geeft. De dubbele aansluiting die bij mijn broer is geconstateerd hoeft geen probleem te zijn maar dat weet hij pas zeker na zijn afspraak.

Ik heb zo’n coole broer, dat vindt onze jongste kleinzoon Lukas kennelijk ook. Hij is nog maar twee jaar en daarbij ook nog eens twee minuten ouder dan zijn tweelingzusje en dan ben je iemand om rekening mee te houden, toch? Deze nog erg jonge man is helemaal weg van alles wat hij zelf als cool ervaart en dat is in zijn specifieke beleving het dragen van een zonnebril. Toen hij mijn broer Jan zag met zijn redelijk opvallende bril raakte hij super enthousiast en bleef maar naar de bril wijzen en roepen ‘Wow oma kück mal, die Coole Brille, Oma, Oma! Hij en zijn zusjes logeren met onze dochter twee weken bij ons thuis in Nederland en omdat de familie in Zuid Duitsland woont waar ook hun drie kinderen geboren zijn is de voertaal Duits.

Dit is het sprongetje dat ik niet per se zocht maar de link is er nu toch en een goed moment misschien om iets te vertellen over de consequenties die het voor een werkgever heeft als een werknemer een nier afstaat.

In mijn eerste update schreef ik al dat mijn broer direct voor het Duitse bedrijf B.M.W. werkt, EDAG Netherlands BV is nog wel in Helmond gevestigd. Mijn broer heeft al een aantal onderzoeken en gesprekken gehad waarvoor hij dacht vakantie uren te moeten inleveren, gelukkig heeft hij een buitengewoon coulante werkgever. Deze heeft zijn absenties als specialistenbezoeken gedeclareerd. En terecht blijkt uit de documentatie die mijn broer uit Maastricht meekreeg tijdens zijn laatste gesprek met een maatschappelijk werker. Hierin is voorzien, maar juist omdat het hier niet om een standaard ziekmelding gaat is het niet voor iedere werkgever helder en om de consequenties inzichtelijk te maken zijn er hiervoor richtlijnen op papier gezet voor de werkgever.

Het gebeurt niet dagelijks dat een werkgever te maken krijgt met ‘ziekte’ van een werknemer die vrijwillig een traject ingaat als orgaandonor, waarbij op voorhand duidelijk is dat er weken van afwezigheid volgen door ziekte en nog eens weken voor revalidatie – bij een positieve uitkomst na de screening - welke inherent is aan de geheel vrijwillige keuze van de werknemer. Ik kan mij voorstellen dat, hoe prijzenswaardig ook, dit niet relevant hoeft te zijn voor een werkgever in de vorm van compensatie in doorbetaling van salaris en uitvaldagen. Hiervoor is er een speciale ziektewetuitkering via het UWV. Bij een nier donatie is er in de regel sprake van een herstelperiode die zes tot acht weken in beslag kan nemen, een ziektewetuitkering voor donatie bij leven kan maximaal twee jaar duren afhankelijk van de snelheid waarmee het herstel verloopt en de re-integratie . Het UWV en de Transplantatie Stichting dragen zorg voor alle kosten die een werkgever voor een werknemer gedurende deze periode maakt.