Hier heeft u mijn nier

De derde update over de perikelen rond de donatie screening van mijn broer, ‘hier heeft u mijn nier‘.

Na dit weekend - op maandag en dinsdag - gaat het er om spannen en wat vooralsnog te realiseren lijkt wordt dan hopelijk bewaarheid in het startsein tot opereren. Dan is de donatie echt een feit en kunnen de noodzakelijke voorbereidingen getroffen worden.

Voor wie deze updates gevolgd heeft is het duidelijk dat mijn broer de intrinsieke behoefte heeft met deze donatie de kwaliteit van leven voor de ontvanger – als alles verder naar wens verloopt - aanzienlijk te verbeteren. Hij zou het fijn vinden zijn steentje bij te kunnen dragen om iemand die minder fortuinlijk is dan hijzelf de mogelijkheid op een prettig en zinvol leven te bieden, anders dan een leven dat zich voornamelijk afspeelt in en rond het ziekenhuis. In een eerder contact heeft hij zijn vragen kunnen stellen bij de verpleegkundig specialist die hem begeleidt tijdens dit traject die betrekking hebben op het leven met één nier.

Wat zijn de gevolgen op lange termijn met het leven voor mij met één nier?

Uit eerdere studies over lange termijnoverleving met één nier is uit niets gebleken dat de levensverwachting van degene die gedoneerd hebben anders is dan mensen die dit niet doen. Er is in principe geen noodzaak tot het nemen van medicatie na donatie. Op de vraag of hij kan blijven sporten zoals hij dat nu gewend is zijn ze heel stellig positief. ‘Daarvan zijn wij groot voorstander, wij raden aan om na vier tot zes weken na de ingreep rustig opnieuw te starten en vooral niet te lang te wachten. Niets doen brengt de conditie snel op achterstand. Wij raden u wel aan nu en in de toekomst heel gematigd om te gaan met de inname van zout maar dat is voor iedereen belangrijk’.

In Nederland geldt dat vrijwillige nier donatie op anonieme basis plaats vindt. Er is uit een eerder gepubliceerde studie in Rotterdam gebleken dat 80 procent van de donoren geen voorstander is van het opheffen van de anonimiteit, dus blijft de anonimiteit ook in de toekomst gewaarborgd. Mijn broer zou het desondanks prettig gevonden hebben als er éénmalig de mogelijkheid zou zijn elkaar sterkte en succes te kunnen wensen, de ontvanger en de donor worden gelijktijdig geopereerd en ik kan mij voorstellen dat die wens leeft. Het blijft tenslotte mensenwerk en zoals je een onbekende in het voorbijgaan groet zou dit, wat mijn broer betreft slechts een vorm van beleefdheid en wellevendheid zijn. Het zou ook absoluut niet meer lading hebben dan die ene groet. Een ‘thumbs up’ voor elkaar.

Hij is uiteraard gespannen en zal blij zijn als na het weekend de concrete donatie vorm kan krijgen.

Het is best bizar als je erover nadenkt dat jij, gezond als je nu bent, het ziekenhuis ingaat en tijdelijk als patiënt ontslagen wordt. En de ontvanger van jouw nier, nu nog ernstig ziek, als alles goed verloopt gezond naar huis kan.

Beiden herstellend en gelukkig.

Hier is het jou om te doen en ik blijf het een hele bijzondere onderneming vinden waarover ik in het kader van het genereren van aandacht voor de nier stichting graag blijf schrijven, het traject dat een donor aflegt – afstand doen van een vitaal en gezond orgaan dat je kunt missen om daarmee een ernstig ziek persoon perspectief te mogen bieden voor de toekomst

Voor mijn broer en zijn vrouw is het beslist geen ‘solo’ onderneming, er is al veel gesproken over dit besluit en in het gunstigste geval zullen zij ook samen de consequenties ervaren van deze donatie. Net zoals zij de afgelopen 33 jaar elkaars lief en leed gedeeld hebben. Wij zullen hard duimen dat het perfect verloopt maandag en dinsdag. Hierover volgende week vrijdag meer….