Mijn overgebleven nier is een toppertje

Ook de twee dagen na de operatie vallen me alles mee! Omdat ik helemaal niet misselijk ben, laat ik me de maaltijden goed smaken. En ik zorg ervoor dat er steeds een flesje water klaar staat. Zo gauw ik mág, ga ik uit bed, beetje rondjes lopen. Verder laat ik het me allemaal maar een beetje aanleunen! Het pompje met een morfineachtige pijnstiller gebruik ik mondjesmaat, meer is niet nodig.

Hoewel ik wel moe ben, doe ik de eerste nacht na de operatie geen oog dicht, ik kan m'n denkertje niet uit zetten! Er gaat zoveel door me heen. Mijn nier is eruit, is verhuisd naar mijn zus, waar hij gewoon is doorgegaan met z'n werk. Het is waar, vóór de uitname heb ik hem 'm beklopt en 'm bedankt voor zijn inzet, 70 jaren trouwe dienst! Ik heb 'm gevraagd daar toch vooral mee door te gaan na de verhuizing! Maar dat je dan ziet dat dat ook echt gebeurt, dat is toch een wonder?

Ik krijg een warm gevoel als ik aan m'n zus denk ... geweldig, dat mijn nier haar zoveel nieuwe energie geeft. Het is onmiddellijk zichtbaar: ze straalt helemaal, ze lééft weer! De spirit en haar eeuwige optimisme straalt je tegemoet! En ze kwam van ver, hoor! Terwijl ik niet het gevoel heb dat ik iets mis, en dat voelt vreemd!

Vrijdag heb ik "dag" gezegd tegen m'n nier, en maandag ben ik weer thuis, en nog in een prima conditie ook! Nu probeer ik me gedeisd te houden zodat alles netjes geneest. De paracetamol kan ik afbouwen. De pijn valt alles mee, dus ik moet proberen e.e.a. gedoseerd te doen, wel een beetje lastig voor mij. Maar het bewegen in slow motion gaat eigenlijk vanzelf, want er zit natuurlijk wél een wond.

Voor mijn zus is het volop begonnen: ze reageert sterk op alle nieuwe medicatie, ze kreeg er bijv. ook hartproblemen bij ... moeilijk, maar de nier draait als een tierelier. Dat geeft veel moed. Een lastige fase, het is nog superspannend, maar we zijn tegelijkertijd erg blij met het voorlopige resultaat 💜