Vandaag opname, morgen de nierverhuizing!

Mijn ‘to do-lijstje’ is leeg …, de pedicure ontdeed gisteren mijn nagels van gel en lak, zoals de chirurg dat wil (!), én ik genoot van een heerlijke massage, die voelde als een soort afscheid van mijn nu nog ‘litteken-loze buik’. Voor deze laatste avond thuis had m’n vriendin ons ook nog ‘ns uitgenodigd om te komen eten!

Manlief heeft een hotel geboekt, op loopafstand van het ziekenhuis. En ik heb voor mezelf ingepakt wat er op het lijstje van het ziekenhuis staat (kleding, slippers, toilettas, slaapshirts, duster), maar ook mijn oordopjes, een langere oplaadkabel voor m’n telefoon (écht héél handig …), een paar keeltabletten voor na de operatie (voor als ik een slangetje in m'n keel krijg) en een spiegeltje (wat gebeurt daar allemaal buiten mijn gezichtsveld???). De korrels die ik van mijn homeopaat kreeg om me voor te bereiden op de operatie, vergeet ik niet. Vlak voordat het zover is, moet ik er om de 10 min. enkele van innemen. Ook kauwgom ontbreekt niet in m’n tas. Ik weet dat na een operatie mijn darmen sneller op gang komen als ik kauwgom kauw. Mooi, als je zélf ook nog iets kan doen.

M’n laatste rondje op de hometrainer heb ik gefietst, al met al raakte ik nog twee kilootjes méér kwijt! De komende weken verwacht ik minder te kunnen bewegen dan ik gewend ben. Heb ik nu alles gedaan wat ik moest doen? Check - check - dubbelcheck … en dan gaan de koffertjes van ons allebei de auto in en zijn we op weg, in dit spannende avontuur.

Begin van de middag opname, ik krijg een infuusnaald en er wordt bloed afgenomen. Dan heb ik volgens ‘de persoonlijke zorggids nierdonoren’ een paar gesprekken met verschillende zorgverleners: co-assistentes, transplantatiechirurg, verpleegkundig specialist, anesthesist en de niertransplantatiecoördinator, daar heb je de hele middag wel voor nodig! Mijn zus en ik liggen niet op dezelfde kamer, maar als het goed is, hebben we aan het einde van deze middag nog een poosje samen. Daarna zien we elkaar pas weer na afloop van de operatie(s).

Ik ga morgenochtend om 07u naar de OK, vergezeld door manlief. (De ontvanger mag op dat moment ook nog even mee, maar daar kiezen wij niet voor. M’n zus heeft haar rust hard nodig!) Zodra ik de OK weer heb verlaten, start diezelfde chirurg de transplantatie bij m’n zus.

Hopelijk slaap ik vannacht een beetje … nou ja, ik heb niet voor niets m’n oordopjes bij me!

Ik ben onder de indruk van alle goede wensen voor ons beiden, voor onze gezinnen … ze stromen zomaar binnen via de brievenbus, de telefoon, per e-mail, WhatsApp en Messenger! Het voelt heel goed als je weet dat er zoveel mensen aan je denken! Dat geeft energie ❤️ !