van traject naar de operatie

Het eerst gesprek bij de werkgever , was erg vaag . Ik was de eerste van de zaak , die met deze operatie kwam . Ik had op internet al gegevens gehaald . dat je werkgever het eigenlijk "niets "kost . dat je onder een vangnet regeling valt , net als zwangere vrouwen .

Dat je als werknemer eigenlijk het zelfde salaris krijgt als dat je normaal werkt . dat was voor mijn ook heel belangrijk . Mijn werkgever reageerde echt van . Moet dat wel ....drukke tijd , wie moet jou werk overnemen , voor wie doe je het dan ? En nog meer van die belangrijke .... zijn het echt belangrijke vragen ?

Zijn antwoorden belangrijk ? Voor mijn stond het al vast ,

ik ga ervoor , ik ga met mijn linker nier iemands wereld beter maken

is het voor jou als bedrijf belangrijk wie dat is ...

Iemand die nu levenslang heb .. door der ziekte .. die ga ik helpen

diversen collega s "hadden eigenlijk ook zoiets .

Maar ze zagen dat ik vastberaden was .

Toen kwam een week later eigenlijk de bewondering , van ga jij echt ?

kan jij dat ? echt ... ja volgende maand ..

januari 2019

de dag komt dichterbij , nu ging ik toch de kriebels krijgen

Ben ik er klaar voor ? Nog een gesprek met de maatschappelijke dienst .

Hoelang blijf je in het ziekenhuis .. 3 dagen .. 5 dagen ..hoelang nodig is

na de operatie .

Nog eens thuis overleg met de kinderen , met je familie .

Toen kwam de dag .. de laatste nachten echt slecht geslapen

We pakken de spullen voor het ziekenhuis maar ..